Waarom deze cursus?
Wat mij motiveerde om deel te nemen aan deze cursus was mijn overstap van het middelbaar onderwijs naar de universiteit. Anderhalf jaar geleden ben ik begonnen als junior docent aan de Vrije Universiteit en merkte ik al snel dat de manier van begeleiden hier anders is. Studenten op universitair niveau kunnen en moeten meer verantwoordelijkheid dragen voor hun eigen leerproces. Ik had het gevoel dat mijn manier van begeleiden daarin nog niet altijd aansloot en was nieuwsgierig naar hoe ik studenten meer eigenaarschap kon laten nemen zonder hen los te laten.
Wat sprak je het meest aan?
Wat mij het meest aansprak in het programma was de manier waarop de cursus zelf is vormgegeven. In plaats van alleen te praten over coachen, werden we als cursisten continu zelf gecoacht. De docenten lieten ons ervaren hoe coachen eruitziet door het gewoon te doen. Door bewust te vertragen, ruimte te laten voor stilte en reflectie en door steeds vragen terug te leggen bij de groep, zaten we eigenlijk midden in het proces dat we later bij onze studenten willen toepassen. Er was echt tijd en ruimte om ervaringen te delen, van elkaar te leren, stil te staan bij wat je doet en waarom je dat doet, binnen een veilige sfeer waarin ook onzekerheden en vaste patronen bespreekbaar waren.
Zijn er dingen die je nu anders ziet of doet in je werk sinds je de cursus volgde?
Absoluut. Een van de grootste eye openers voor mij was het inzicht dat het zweet vaak op de verkeerde rug stond, namelijk bij mij in plaats van bij de student. Ik merkte dat ik nog vaak vanuit mijn middelbare school-reflex handelde, waarbij ik geneigd was om studenten te sturen en hun problemen voor hen op te lossen. Ik nam te veel verantwoordelijkheid over, vanuit goede bedoelingen, maar daarmee deed ik studenten eigenlijk tekort. Door deze cursus ben ik me veel bewuster geworden van mijn eigen gedrag en patronen. Dat was soms best confronterend, omdat je ineens ziet hoe automatisch bepaalde reacties zijn. Het bewustzijn alleen al heeft me geholpen om ruimte te laten vallen, vragen terug te leggen bij studenten en het ongemak dat daarbij hoort niet meteen op te lossen. Ik merk dat studenten daardoor actiever worden en meer eigenaarschap tonen, en dat ik zelf rustiger ben in mijn rol als begeleider.
Zou je deze cursus aanbevelen?
Ik zou deze cursus aanbevelen aan iedereen die studenten begeleidt, en zeker aan docenten die, net als ik, de neiging hebben om veel over te nemen. Het helpt je om stil te staan bij je rol en om bewust te kiezen hoe je studenten ondersteunt zonder hun leerproces over te nemen. Ook voor docenten die al langer aan de universiteit werken is deze cursus waardevol, omdat het uitnodigt om te reflecteren op gedrag dat misschien vanzelfsprekend is geworden.
Heb je tips voor andere cursisten?
Mijn belangrijkste tip zou zijn om jezelf echt open te stellen en het vertragen toe te laten. Het is verleidelijk om snel naar oplossingen te willen, maar juist door even stil te staan ontstaat er ruimte voor echte inzichten. Durf patronen bij jezelf te herkennen zonder daar meteen een oordeel over te hebben. En gebruik vooral de groep, de ervaringen van anderen zijn ontzettend leerzaam en helpen je om je eigen situatie in perspectief te plaatsen.
