Een student mailt je zonder aanhef, zonder duidelijke vraag, of in een opvallend informele toon. Herkenbaar? In plaats van je hieraan te ergeren, kun je zo'n e-mail ook zien als een kans: veel studenten kennen de regels van e-mailetiquette nog niet. In deze tip lees je hoe je dit aanpakt.
‘‘Yo Hans’ als aanhef en ‘toedels’ als afsluiting van mailtjes. Docenten van de Nijmeegse Radboud Universiteit ergeren zich er dood aan.’ Zo begon een NOS-artikel (2015) over de spoedcursus omgang die de eerstejaarsstudenten kregen, nadat docenten klaagden over ongepaste e-mails.
Je kent zelf vast voorbeelden uit je eigen onderwijspraktijk, waarbij het misschien wel leek alsof je in een WhatsAppgroep zat in plaats van in de academische context. Maar zijn je studenten echt lui en onbeschoft? Of is dit gewoon nieuw terrein voor ze? Niet iedereen heeft geleerd hoe een zakelijke e-mail eruitziet, of dat die context vaak ook geldt op de universiteit: het gaat vaak om onwetendheid, niet om onwil (Konuk, 2021).
Het begrip netiquette (van het Engelse network etiquette) gaat over de omgangsregels in online communicatie. E-mailetiquette is daar een onderdeel van. Al in 1995 verscheen er een set richtlijnen onder die naam, met bijvoorbeeld de regel dat een e-mail een onderwerpregel hoort te hebben die de inhoud weergeeft (Hambridge, 1995). Inmiddels gelden er in elke app en elke groep eigen, vaak ongeschreven regels. Wat in een WhatsAppgroep gewoon is, kan in een e-mail tussen student en docent anders overkomen.
Onderstaande tips helpen je om hier constructief mee om te gaan en een onbeleefde e-mail als leermoment aan te grijpen.