“We kunnen het ons niet permitteren om eerstegeneratieprofessionals langs de kant te laten staan,” zegt initiatiefnemer en VU-decaan Gregor Halff.
“Laten we wel wezen, het is ook eigenbelang van bedrijven en organisaties om ‘leven lang ontwikkelen’ mogelijk te maken voor medewerkers. En we kunnen het ons simpelweg niet veroorloven om daarbij groepen mensen over het hoofd te zien. Daarvoor zijn de arbeidsmarktissues te groot.” Gregor Halff windt er geen doekjes om: academisch onderwijs voor professionals, voor wie dat niet direct voor de hand ligt, of voor wie het niet kan betalen, is onmisbaar in deze tijd. Gregor is decaan van de Faculteit der Sociale en Geesteswetenschappen en initiator van het project om deelname aan professioneel onderwijs mogelijk te maken. Het VUfonds start een donatiecampagne hiervoor.
Talentschaarste
“We leven in een tijd waarin de arbeidsmarkt, met name de hoogwaardige dienstensector, nu al kampt met talentschaarste,” licht Gregor desgevraagd toe. “En die stijgt alleen maar, omdat steeds kleinere scholieren- en studentencohorten de arbeidsmarkt op stromen. Daar komt bij dat we met z’n allen steeds langer werken in een steeds sneller veranderende samenleving. Je zult jezelf dus moeten blijven bijscholen om mee te kunnen komen.”
“De talentschaarste op de arbeidsmarkt neemt alleen maar toe”
Kansenongelijkheid
“Recent onderzoek van VU-econoom Sander de Vries toont aan dat de kansenongelijkheid in Nederland groter is dan in veel andere westerse landen. De inkomens van ouders blijken in ons land een sterkere voorspeller van het latere inkomen van hun kinderen dan in landen als Duitsland, Australië en Canada. Tussen hun dertigste en veertigste maken kinderen van rijke ouders vaak een inkomenssprong, terwijl kinderen uit minder bevoorrechte gezinnen een stuk harder moeten knokken voor dezelfde stap. Dat soort structurele ongelijkheid zet zich door, ook op de arbeidsmarkt.”
Nieuwe kloof
“En dáár zit volgens mij de nieuwe kloof: tussen mensen voor wie dat vanzelfsprekend is, en anderen voor wie dit om financiële of culturele redenen niet voor de hand ligt. Denk bij die laatste groep aan eerstegeneratieprofessionals of werknemers met een culturele achtergrond, voor wie de sociale en organisatiecodes niet vanzelfsprekend zijn. Vaak zijn ze al zo veel tijd en inspanning kwijt aan zich aan- en inpassen, dat er weinig ruimte over blijft voor professionele ontwikkeling. Dus als je de opgave en identiteit van de VU serieus neemt, dan moet je naar die groepen kijken, iets doen aan die kansenongelijkheid en je curriculum en modules blijven ontwikkelen om iedereen toekomstbestendige tools te geven op de arbeidsmarkt.”
“Er is een kloof tussen mensen voor wie nascholing vanzelfsprekend is en voor wie dit niet voor de hand ligt”
Trots
Daarom richt VU for Professionals zich voor dit project op VU-alumni om met bedrijven en organisaties samen te werken en talentvolle professionals voor wie nascholing niet vanzelfsprekend is op ons project te attenderen. Denk bijvoorbeeld aan de enorme vraag van statushouders. “De VU is uniek in deze aanpak van ‘leven lang ontwikkelen’; dat past bij de VU en daar ben ik trots op. Nog trotser ben ik als we straks zien dat de deelnemers minstens zo succesvol worden als ze aan het begin van hun loopbaan hopen. Kom dus over twintig jaar nog eens bij me terug!”, besluit Gregor.
