“Wanneer je van huis uit niet bekend bent met het hoger onderwijs, vraagt het om moed, inlevings- en doorzettingsvermogen om je weg te vinden. Én het vraagt erkenning en kansen om je te ontwikkelen.” Het VUfonds wil anderen besparen wat voor Fatima een lange en soms eenzame weg was. We creëren kansen voor wie wél de motivatie, maar niet de middelen heeft zichzelf verder te ontwikkelen.
Op de basisschool alleen naar de 10-minutengesprekken met je juf gaan, omdat je ouders geen Nederlands spreken. Structureel te laag ingeschat worden op school, omdat je thuis Marokkaans spreekt. Je niet thuis voelen op je opleiding, omdat je de academische cultuur en mores niet kent. Fatima Ouriouer, business controller bij de Vrije Universiteit Amsterdam, heeft het net zoals veel andere eerstegeneratieprofessionals met een migratieachtergrond allemaal meegemaakt.
“Het was een pad vol drempels. Ik heb mezelf vaak moeten bewijzen en mensen moeten overtuigen van mijn potentie.” Maar dat maakte haar juist ook meer vastberaden: “Ik wilde mijn ouders laten zien dat de offers die zij als arbeidsmigranten moesten brengen, niet voor niets waren. Mijn vader werkte dag en nacht, vaak in meerdere fabrieken tegelijk. Mijn moeder is slim en wijs, maar kreeg nooit de kans om te studeren. Ze zei altijd tegen mij: ‘Zorg ervoor dat je studeert, doe wat ik niet kon doen’. Dat gevoel van dankbaarheid voor hun offers en steun draag ik altijd met me mee.”
“Steeds opnieuw moest ik laten zien wat ik waard was”
Met haar drive werkte Fatima zich succesvol door alle onderwijslagen heen: van Mavo naar MBO, via de Hogeschool Utrecht naar de universiteit en nu haar baan bij de VU en een postdoctorale opleiding. En juist dat doorzettingsvermogen maakt studenten als Fatima zulke waardevolle professionals die alle steun verdienen.
Eerstegeneratieprofessionals brengen doorzettingsvermogen, veerkracht en empathie mee. Dat zijn eigenschappen die onze maatschappij hard nodig heeft. Fatima vat het zo samen: “Steun aan nieuw talent is een investering in de toekomst, niet alleen van de professional zelf, maar van de hele samenleving.”
“Hier bij de VU worden die kwaliteiten gezien; hier kijken ze naar het verhaal achter de student of medewerker. Daarom voel ik me hier zo thuis. Ik vind het mooi dat de VU die mensgerichtheid ook vertaalt naar steun aan talenten die wél de motivatie, maar niet de middelen hebben om zich verder te ontwikkelen. Het VUfonds maakt het mogelijk dat zij verder kunnen studeren voor hun loopbaan.”
