Wanneer je onderwijs gaat over genocide, oorlog, geweld of andere heftige onderwerpen, kunnen zowel docenten, onderzoekers als studenten te maken krijgen met negatieve emoties zoals neerslachtigheid, verdriet of boosheid. Toch krijgen die gevoelens in het academisch onderwijs vaak te weinig ruimte. “Emoties worden nog te vaak gezien als onprofessioneel, terwijl juist het erkennen ervan kan bijdragen aan veerkracht en samenhorigheid”, vertellen VU -universitair docenten Maartje Weerdesteijn (Criminologie) en Marije Luitjens (Vredesstudies en Internationale Betrekkingen).
Aan de andere kant is het ook voor docenten niet altijd makkelijk om hiermee om te gaan. Als gevolg kan er ‘rolspanning’ ontstaan: ze voelen zich soms niet alleen docent, maar ook therapeut, terwijl ze hiervoor niet getraind zijn.
Hoe kunnen docenten omgaan met de emotionele impact van het lesgeven over heftige onderwerpen? Weerdesteijn en Luitjens delen vandaag hun inzichten uit hun onderwijspraktijk.