Met haar onderzoek binnen het Scholarship of Teaching and Learning (SoTL) verkent Barbara hoe ze onderwijs kan vernieuwen en verbinden.
Ruimte voor diverse stemmen in het onderwijs
“Wat me opviel toen ik in het hoger onderwijs ging werken,” zegt Barbara, “is dat we in het onderwijs vooral vanuit academische kennis vertrekken. Terwijl er buiten de universiteit zóveel waardevolle ervaringskennis is: van bewoners uit de wijk en specifiek mensen met een beperking of met een ingrijpende levenservaring. Die stemmen horen we nog te weinig in het onderwijs.”
In haar onderzoekspraktijk werkt Barbara juist veel samen met mensen die uit eigen ervaring weten wat er speelt in de samenleving. “Toen dacht ik: waarom geven we die kennis geen plek in het onderwijs? Daar wilde ik iets aan veranderen.”
Niet alleen als gastspreker
Hoe zorgen we dat mensen uit verschillende ‘bubbels’ elkaar ook echt ontmoeten? Die vraag bracht Barbara tot haar SoTL-onderzoek, met een duidelijke insteek: nodig ervaringsdeskundigen vaker uit in de collegezaal of andere leeractiviteiten in het onderwijs. “Niet alleen als gastspreker, maar ook als opdrachtgever van stages.”
“En waarom zouden we daar niet ook MBO-studenten bij betrekken? Die hebben weer andere professionele en ervaringskennis, die weinig gezien wordt en gebruikt wordt in het universitaire onderwijs. Als je hun kennis verbindt met die van HBO- en WO-studenten, kunnen verschillende groepen echt mét en ván elkaar leren.” Dat idee werkte ze later verder uit in een vervolgonderzoek met SoTL.
Minder hokjes, meer uitwisseling
Volgens Barbara is het hoog tijd om af te stappen van die bubbelmentaliteit in het onderwijs. “Mensen met verschillende achtergronden kijken anders naar de wereld. Een wijkverpleegkundige, iemand met een praktische opleiding of een jongerenwerker ziet dingen die een wetenschappelijk opgeleide student misschien mist. En juist die perspectieven vullen elkaar mooi aan.”
Ontmoetingen tussen studenten vanuit verschillende achtergronden en niveaus kan soms bij de start best ongemakkelijk zijn, omdat studenten zich ineens bewust worden van hun eigen 'bubbel’. Maar juist daar ligt volgens Barbara de waarde. En na verloop van tijd verdwijnt dat ongemak. “Je moet dat ongemak niet uit de weg gaan. Daar begint het leren.” Ze ziet het onderwijs als een oefenruimte voor maatschappelijke uitwisseling. “Ook op nationaal en politiek niveau is die uitwisseling hard nodig.”
Ervaringsdeskundigheid van studenten zelf
Die uitwisseling geldt niet alleen tussen onderwijsniveaus, maar ook binnen de universiteit zelf. Tijdens een bijeenkomst over intergenerationele armoede merkte Barbara dat ervaringskennis niet alleen van buiten komt.
“Sommige studenten herkenden de verhalen juist van binnenuit, uit hun eigen leven of dat van hun familie. Dat zet veel in perspectief. Dit is iets wat ik in toekomstig onderzoek verder wil verkennen.”
SoTL-beurs als empowerment
Met steun van de SoTL-beurs kon Barbara samen met collega’s Marianne Donker, Judith Bosmans en anderen, en student-assistenten Aleyna Akyuz en Femke Kooyman-Kool die maatschappelijke uitwisseling ook in haar onderwijs vormgeven. Zo leverde haar onderzoek waardevolle inzichten op voor het onderwijsontwerp, over hoe studenten leren van ontmoetingen met ervaringsdeskundigen en hoe samenwerking tussen verschillende onderwijsniveaus beter kan.
“Ik kreeg de ruimte om twee onderzoeken te doen en de complexiteit van onderwijs en samenwerking te verkennen”, vertelt ze. “Het leverde inzichten op die ik anders nooit had gehad. Voor mij is SoTL dan ook een vorm van academische empowerment. Het zet iets op de agenda dat anders misschien onopgemerkt blijft in het onderwijs. En je krijgt er collega’s bij die met je meedenken en samen echt iets moois in het onderwijs neerzetten.”
