Mariëlle Rozemond werkt inmiddels 30 jaar bij de dienst Arbo & Milieu van de VU als ARBO adviseur en is sinds 2007 ook vertrouwenspersoon voor medewerkers. In die hoedanigheid maakt zij ook deel uit van het expert team veiligheid met medewerkers van verschillende disciplines die betrokken zijn bij allerlei veiligheidsaspecten op de VU.
Wat doet een vertrouwenspersoon bij de VU?
‘Het onderwerp sociale veiligheid staat de laatste jaren hoog op de agenda. Jaren geleden kregen we zo’n acht meldingen per jaar, nu zijn het rond de 130. Als vertrouwenspersonen vinden we dat een goede ontwikkeling, want kennelijk weten medewerkers die ongewenst gedrag hebben ervaren ons sneller te vinden. Sociale veiligheid lijkt soms een beetje een container begrip. In de ARBO wet wordt gesproken over ongewenst gedrag. Daaronder valt pesten, discriminatie, agressie, en (seksuele) intimidatie. Dat lijkt helder, maar het kent nogal wat grijstinten. Wat voor de een ongewenst is, hoeft dat voor een ander niet te zijn.
We hopen dat medewerkers die ongewenst gedrag ondervinden daar niet te lang of alleen mee rond blijven lopen. Ook als iemand onzeker is of het bijvoorbeeld wel ongewenst gedrag is, ben je welkom bij ons. We zijn er voor de melder en zijn vanuit die positie partijdig; we bemiddelen niet en doen ook geen onderzoek, want dan komen we tussen de partijen in te staan. We bieden melders een veilige plek en ondersteunen hen om een goede oplossing te vinden.
Is er sprake van een rode draad in de meldingen die bij jullie worden gedaan?
‘De meldingen zijn verschillend, ook qua heftigheid maar nogal wat meldingen gaan over het verstoorde contact met leidinggevenden. Bijvoorbeeld dat mensen zich extreem onder druk gezet voelen, gebrek aan ondersteuning ervaren, zich telkens verkeerd begrepen voelen of hoe ze worden aangesproken op hun functioneren. Meldingen gaan ook over een seksueel getinte opmerking van een collega tijdens een borrel, het ineens niet meer uitgenodigd worden voor vergaderingen of een collega die naar je schreeuwt. Al deze zaken kunnen leiden tot gevoelens van uitsluiting en onveiligheid.
Soms zijn er meerdere melders met betrekking tot eenzelfde situatie. Sommige van hen vinden het dan spannend om met naam en toenaam te komen, zeker als ze in een afhankelijkheidsrelatie zitten ten opzichte van hun lastgever. Samen met de individuele melders kijken we dan welke vervolgstappen ze kunnen zetten. Daarbij wordt een kwestie af en toe ook hogerop gebracht. Vanuit onze signaleringsrol doen we soms ook algemene aanbevelingen aan de organisatie met betrekking tot de preventie en aanpak van ongewenst gedrag.
