Wie ben je en waarom wilde je graag NT2-docent worden?
Ik ben een 36-jarige Braziliaanse, moeder van twee geweldige dochters en echtgenote van een sterke man die net als ik denkt in oplossingen en mogelijkheden. Ik ben niet blind geboren en toen ik op mijn twaalfde de diagnose Retinitis Pigmentosa (een progressieve oogziekte) kreeg, besloot ik instinctief dat deze beperking niet het belangrijkste deel van mijn leven zou worden. Thuis kreeg ik altijd veel ondersteuning. Ik leerde dat je kunt worden wat je wilt en dat opgeven voor wat waardevol is geen optie is. Op die manier heb ik bereikt wat ik echt wilde.

Toen ik naar Nederland verhuisde, ervaarde ik een groot verlies van mijn autonomie, kracht en identiteit. Mijn ondersteuningsnetwerk viel weg op één persoon na, Ik sprak de taal nog niet en mijn zicht ging snel achteruit. Ik herkende mezelf niet meer, totdat ik stap voor stap de taal leerde. Daardoor kon ik weer mijn mening geven, mezelf zijn en aan de maatschappij deelnemen. Dat is precies de reden waarom ik als NT2-docent anderen wil helpen hun eigen stem te vinden en te worden wat ze willen in dit nieuwe leven.

Waarom koos je voor VU-NT2 als docentenopleiding?
Na verschillende oriëntatiegesprekken merkte ik dat NT2-docent worden echt bij mij past, al bracht mijn visuele beperking ook twijfels en angst met zich mee. Mijn coach adviseerde de NT2-docentenopleiding aan de VU, mede vanwege hun eerdere onderzoek naar NT2-leerders met een visuele beperking. Dat gaf mij vertrouwen.  Ik vond het intakegesprek spannend, maar de VU geloofde in mij en wilde graag deze uitdaging samen aangaan.

Waar loop je stage en hoe gaat dat?
Een stageplek vinden was niet makkelijk, omdat er bij meerdere organisaties vanwege mijn visuele beperking getwijfeld werd aan mijn capaciteiten. Gelukkig kwam ik via bij EdINOVA terecht. De locatiecoördinator dacht in mogelijkheden en koppelde mij aan een docent die openstond voor mijn situatie. Dat bleek een uitstekende match.

Sinds mei loop ik stage en het gaat erg goed. Mijn begeleider heeft haar opleiding ook bij de VU gedaan en het is mooi om te zien hoe zij alle theorie in haar eigen praktijk toepast. Vrijwel direct liet ze mij korte stukjes lesgeven, om zo ook te ontdekken tegen welke praktische knelpunten ik door mijn beperking aanloop. Hoe sneller ik die leer kennen, hoe sneller ik ze kan overwinnen. Haar feedback is altijd positief: ze wijst me op verbeterpunten, legt zaken goed uit en helpt me om in oplossingen te denken.

Wat zijn uitdagingen als je NT2-docent bent en zelf niet kunt zien?
Het vraagt om extra veerkracht en voorbereiding. Sociale acceptatie en acceptatie op de werkvloer kosten energie, net als de mobiliteit en de langere voorbereidingstijd voor toegankelijk lesmateriaal. In de klas is het behouden van overzicht, het nakijken van schrijfwerk en het snel koppelen van namen aan stemmen uitdagend. Ook zijn niet alle digitale lesmethoden volledig toegankelijk voor screenreaders. Toch richt ik me altijd op creatieve oplossingen om een effectieve en gestructureerde leeromgeving te bieden.

Zijn er ook voordelen?
Ik probeer altijd de positieve kant van alles te zien en ik denk dat mijn beperking de afstand tussen de cursisten en mij gevoelsmatig kleiner maakt. Ze voelen dat niet alleen zij hun kwetsbaarheid laten zien, maar dat ze daarin ook voor mij iets kunnen betekenen. Ze helpen me graag. Daarnaast moeten ze meer communiceren: ik werk bijna 100% auditief, dus ze moeten mij voorlezen en verwoorden wat ze bedoelen. Hierdoor oefenen ze hun spreekvaardigheid meer dan bij een ziende docent.

Wat ik het meest waardevol vind, is dat mijn eigen instelling en gedrag hen kan inspireren. Ze zien hoe ik in het leven sta en dat ik, ondanks mijn visuele beperking, het Nederlands op hoog niveau heb geleerd en mijn plek in deze maatschappij heb gevonden. Zoals ik ook altijd zeg wanneer ik mezelf aan een nieuwe groep voorstel: "Ik ben zelf ook buitenlands en als ik Nederlands heb kunnen leren, dan kunnen jullie het ook!"