Robin Wall Kimmerers’ boek ‘Een vlecht van heilig gras (Engelse titel Braiding Sweetgrass) is opgenomen in het 2026 menu voor het kerstkado. De kernboodschap van het boek is dat mensen de natuur niet moeten zien als een verzameling 'resources' die je exploiteert, maar als een levende gemeenschap waarmee je een relatie hebt.
Robin Wall Kimmerer is zowel wetenschapper als lid van de Citizen Potawatomi Nation in de V.S. Haar boek Braiding Sweetgrass verbindt inheemse (Potawatomi) kennis, wetenschappelijke ecologie/botanica, en persoonlijke verhalen en herinneringen. Kimmerer laat twee werelden die weinig overlap lijken te hebben - moderne wetenschap en inheemse wijsheid - niet als tegenpolen zien, maar als complementair.
Haar kernboodschap is dat mensen de natuur niet moeten zien als een verzameling 'resources' die je exploiteert, maar als een levende gemeenschap waarmee je een relatie hebt. Daarom komen thema’s als wederkerigheid, dankbaarheid en verantwoordelijkheid steeds terug. De aarde geeft ons constant dingen cadeau: voedsel, zuurstof, schoonheid, rust. In onze moderne economie en cultuur vergeten we iets terug te geven.
Waarom raakt het boek zoveel mensen? Het is geschreven met enorme zachtheid. Het boek is niet cynisch of agressief. Ze schrijft langzaam, aandachtig en bijna ceremonieel. Veel mensen ervaren het als louterend of rustgevend, juist omdat het niet probeert te shockeren of te overtuigen met angst. Het laat de mens zien als onderdeel van de natuur, in plaats van erbuiten of er tegenover. Wat ook bijzonder is, is dat het boek wetenschap met emotie combineert. Lezers voelen zich zowel intellectueel als emotioneel aangesproken.