Cursusbeschrijving
Wanneer infrastructuur uitvalt, blijven de gevolgen zelden beperkt tot de directe omgeving. Een ondergelopen onderstation kan de stroomvoorziening van een hele regio onderbreken, een beschadigde brug kan het vrachtverkeer door het hele land omleiden, en de economische verliezen kunnen veel verder reiken dan de fysiek getroffen infrastructuur. Deze cursus leert studenten hoe ze van informatie over gevaren tot aanpassingsbeslissingen kunnen komen, met behulp van dezelfde gegevens en open-source-tools die ten grondslag liggen aan Europees (en Nederlands) onderzoek en overheidsbeleid.
In het afgelopen decennium is de beoordeling van klimaatrisico’s voor infrastructuur geëvolueerd van brede, kwalitatieve beoordelingen naar kwantitatieve, ruimtelijk expliciete modellering. Wereldwijde en regionale datasets beschrijven nu gevaren zoals overstromingen en stormen in termen van intensiteit, terugkeerperioden en onzekerheid. Tegelijkertijd stellen open data over infrastructuurvoorzieningen, in combinatie met kwetsbaarheids- en schadefuncties, analisten in staat om de fysieke schade aan specifieke voorzieningen in te schatten. Naar aanleiding van dergelijke fysieke schade kunnen we nu veel beter modelleren hoe het uitvallen van één infrastructuuronderdeel een kettingreactie veroorzaakt in onderling verbonden netwerken, en hoe deze verstoringen zich vertalen in bredere economische verliezen. Inzicht in deze volledige keten stelt besluitvormers in staat om prioriteiten te stellen bij investeringen en de kosten van aanpassing te rechtvaardigen. De cursus weerspiegelt deze ontwikkeling en is gebaseerd op lopend onderzoek van onze onderzoeksgroep.
De cursus is opgebouwd rond de risicoketen en gaat elke dag een stap verder. We beginnen met het leren lezen en gebruiken van bestaande gevareninformatie: wat een gevarenkaart weergeeft, hoe terugkeerperioden en waarschijnlijkheden moeten worden geïnterpreteerd, en hoe om te gaan met de onzekerheid die gepaard gaat met klimaatprognoses. Vervolgens modelleren studenten directe effecten door gevarengegevens te combineren met de blootstelling van infrastructuur en kwetsbaarheidsfuncties om fysieke schade in te schatten. Daarna richt de cursus zich op indirecte effecten, waarbij netwerkanalyse wordt geïntroduceerd om na te gaan hoe verstoringen zich verspreiden, en economische redeneringen om de bredere verliezen die daaruit voortvloeien in te schatten. Ten slotte gebruiken studenten deze impactresultaten als basis voor aanpassingsmodellering, waarbij ze aanpassingsopties vergelijken en de kosten ervan afwegen tegen het risico dat ze verminderen. Vragen die de hele week terugkomen zijn onder meer: hoe zeker moeten we zijn voordat we actie ondernemen? Welke effecten zijn het belangrijkst: de directe schade of de indirecte verstoring? En hoe beslissen we of een aanpassingsmaatregel de kosten waard is?
Elke dag wordt een korte interactieve lezing gecombineerd met een begeleide notebook-oefening. ’s Ochtends worden concepten en casestudies uit echte projecten geïntroduceerd; ’s middags worden die concepten in de praktijk gebracht via verstrekte Python-notebooks die studenten uitvoeren en aanpassen met behulp van echte datasets. De notebooks zijn zo ontworpen dat studenten zonder uitgebreide programmeerervaring, maar met basiskennis van Python, toch volledig kunnen meedoen, terwijl studenten met meer ervaring de analyse kunnen uitbreiden (bijvoorbeeld door de analyse toe te passen op een andere regio of gebied dan vooraf gedefinieerd, of door meer dan één risicofactor mee te nemen in de risicobeoordeling). Een gastcollege door een praktijkdeskundige van Deltares legt het verband tussen de methoden en de daadwerkelijke besluitvorming over aanpassingsmaatregelen. Gedurende de week werken studenten in kleine teams aan een groepsproject waarin ze een gekozen infrastructuursysteem door de gehele keten leiden, van informatie over gevaren tot een aanbevolen aanpassingsstrategie, en presenteren ze hun bevindingen op de laatste dag. Daarnaast voltooit elke student een individuele opdracht waarmee hij of zij aantoont de methoden te beheersen.