Deciphering Distributions: Advancing separation methodologies for the determination of physicochemical characteristics of polymeric materials
Polymere materialen, beter bekend als kunststoffen, worden op chemisch niveau steeds ingewikkelder gemaakt. Hoe een kunststof op moleculair niveau is opgebouwd, bepaalt namelijk de eigenschappen van het materiaal, zoals de hardheid, buigzaamheid en sterkte. Een goed voorbeeld hiervan is polyethyleen. De ouderwetse plastic tasjes uit de supermarkt zijn van dit materiaal gemaakt en zijn heel slap. Maar als je polyethyleen op een andere manier opbouwt, kan het zelfs sterker worden dan staal.
Als we de moleculaire structuur van kunststoffen beter kunnen meten en begrijpen, kunnen we die structuur ook beter koppelen aan de uiteindelijke eigenschappen. Daar zijn wel nauwkeurige analysetechnieken voor nodig. Mijn onderzoek richtte zich daarom op het verbeteren en slimmer inzetten van deze meettechnieken, zodat we verschillende fysisch-chemische eigenschappen van kunststoffen beter in kaart kunnen brengen.
Het onderzoek richtte zich op gewone kunststoffen én op kunststof nanodeeltjes, oftewel hele kleine deeltjes. Sommige kunststoffen lossen moeilijk op, wat het lastig maakt om ze te onderzoeken. Voor één soort kunststof is een manier gevonden om dit materiaal alsnog nauwkeurig te analyseren.
Daarnaast is een nieuwe meetmethode vergeleken met een bestaande methode. De nieuwe manier blijkt waardevolle extra informatie op te leveren die eerder ontbrak.
Tot slot is er een methode ontwikkeld om van de minuscule deeltjes de exacte grootte en elektrische oppervlaktelading te meten. Deze kennis is breed inzetbaar binnen diverse vakgebieden, zoals in de geneeskunde en bij de productie van coatings.
Meer informatie over het proefschrift.