Stigma, Social (Dis)connection, and Mental Health Among Sexual and Gender Minorities Worldwide
Mensen in seksuele en genderminderheidsgroepen (degenen die zich identificeren als LGBTQ+) lopen wereldwijd een hoger risico op sociale isolatie, eenzaamheid, afwijzing en andere vormen van sociale disconnectie, vergeleken met de algemene bevolking. In zijn proefschrift beschrijft gerontoloog en onderzoeksadviseur Eddy Elmer hoe sociale marginalisatie bijdraagt aan deze ongelijkheden en wat de gevolgen zijn voor de gezondheid en het welzijn van LGBTQ+-personen.
"Vele decennia geleden werd sociale ontkoppeling onder LGBTQ+-mensen gezien als een teken of symptoom van pathologie of slechte aanpassing. Maar in de loop der tijd zien we hoe sociale disconnectie mogelijk te wijten is aan de negatieve manier waarop LGBTQ+-mensen door de samenleving worden behandeld.”
"In mijn onderzoek toon ik aan dat negatieve gebeurtenissen zoals alledaagse discriminatie, afwijzing van de familie en microagressies (subtiele alledaagse afwijzingen of beledigingen, zelfs onbedoelde) samenhangen met gevoelens van eenzaamheid bij LGBTQ+-personen. Dit kan deels te wijten zijn aan hoe deze negatieve gebeurtenissen LGBTQ+ over zichzelf laten voelen. Ze kunnen bijvoorbeeld leiden tot zorgen over afwijzing en negatieve gevoelens over de eigen seksuele oriëntatie. Deze factoren kunnen op hun beurt bijdragen aan sociale angst en remmingen, wat relaties kan verstoren en dus bijdraagt aan eenzaamheid."
Jongere mensen
"Ik heb ook gemerkt dat deze negatieve ervaringen, samen met sociale angst/remming en eenzaamheid, vaker voorkomen bij jongere mensen dan bij ouderen, ook al leven jongere mensen tegenwoordig in tolerantere samenlevingen. Jeugd blijft een moeilijke periode voor LGBTQ+ mensen in veel landen, omdat zij pesten en uitsluiting kunnen ervaren op school en in andere contexten. Seksuele minderheden die zich ook identificeren als genderminderheden (bijvoorbeeld transgender personen) lijken een bijzonder risico te lopen op negatieve behandeling en eenzaamheid.
Steun uit de gemeenschap
"Aan de positieve kant heeft mijn onderzoek aangetoond dat betrokkenheid bij LGBTQ+-gemeenschappen gepaard gaat met minder negatieve gevoelens over je seksuele geaardheid en minder eenzaamheid. LGBTQ+-gemeenschappen kunnen een belangrijke bron van steun en gezelschap zijn, die helpen eenzaamheid te voorkomen. Toch ervaren sommige mensen ook stress binnen LGBTQ+-gemeenschappen wanneer ze het gevoel hebben dat ze er niet goed bij horen, wat kan bijdragen aan eenzaamheid.
"Ondanks maatschappelijke vooruitgang moet er meer worden gedaan om LGBTQ+-mensen zich welkom en betrokken te laten voelen, inclusief antidiscriminatiebeleid. Op het individu zijn er ook verschillende benaderingen geïdentificeerd om LGBTQ+-mensen te helpen omgaan met stigma en discriminatie en sterkere sociale netwerken te ontwikkelen (bijv. sociale steungroepen, intergenerationele programma's en cognitieve gedragsinterventies).
"Op gemeenschapsniveau blijft het behouden van gezonde en levendige LGBTQ+-omgevingen belangrijk, evenals het creëren van reguliere ruimtes, inclusief zorginstellingen, gastvrijer en inclusiever maken voor LGBTQ+-mensen van alle leeftijden."
Meer informatie over het proefschrift.