Training in geestelijke gezondheidszorg biedt directe hulp in oorlogstijd
Mensen die gedwongen worden te vluchten voor oorlog en geweld, kampen vaak met ernstige emotionele en psychologische problemen. Volgens Dennis Abraham kunnen deze problemen zelfs onder zeer moeilijke omstandigheden - zoals in overvolle vluchtelingenkampen waar vrijwel geen professionals in de geestelijke gezondheidszorg aanwezig zijn - worden herkend en behandeld. Het allerbelangrijkste is dat lokale bewoners kunnen worden opgeleid om anderen met psychische problemen veilig en effectief te ondersteunen.
Abrahams bevindingen tonen aan dat ondersteuning op het gebied van geestelijke gezondheid onderdeel kan en moet zijn van noodhulp, en niet iets dat wordt uitgesteld tot de crisis voorbij is. In de praktijk betekent dit dat vluchtelingenkampen, noodopvangcentra en conflictgebieden direct basisvoorzieningen voor geestelijke gezondheidszorg kunnen bieden door vertrouwde leden van de gemeenschap op te leiden, in plaats van te wachten op schaarse specialisten.
Geestelijke gezondheidszorg hoeft niet te wachten tot een crisis voorbij is of tot specialisten arriveren. Met de juiste begeleiding en betrokkenheid van de gemeenschap kan al vroeg zinvolle ondersteuning op het gebied van geestelijke gezondheid worden geboden, waardoor mensen hun waardigheid, kracht en hoop kunnen herwinnen, zelfs midden in een periode van ontheemding en conflict. Ontheemde gezinnen profiteren van minder leed en een beter vermogen om met de situatie om te gaan, terwijl hulporganisaties praktische, goedkope instrumenten in handen krijgen die snel kunnen worden opgeschaald.
Meer informatie over het proefschrift
