Missing pieces and moving parts: Puzzles of sustainable organizing
Wat ontbreekt er nog op het gebied van duurzaam organiseren?
Hoe en waarom gaan mensen de interactie aan met technologie? Hoe beïnvloedt de materialiteit van die technologie – hoe deze eruitziet, aanvoelt en klinkt – deze wisselwerking? En op welke manier veranderen deze interacties na verloop van tijd de onderliggende sociale structuren van organisaties en de bredere samenleving? Hoogleraar Duurzame Organisatie Christine Moser schetst de weg vooruit en biedt nieuwe perspectieven door middel van vernieuwend en interdisciplinair onderzoek, onderwijs en maatschappelijke betrokkenheid.
In de complexe puzzel van duurzaam organiseren ontbreken nog altijd stukjes en spelen er veel dynamische factoren mee. Ten eerste wordt ons gedrag gestuurd door onzichtbare sociale normen, die momenteel in hoog tempo veranderen onder druk van maatschappelijke uitdagingen zoals klimaatverandering en sociale media. Ten tweede wordt de kracht van materiële zaken – van smartphones en gebouwen tot zelfs cacaobonen – vaak over het hoofd gezien, terwijl deze in belangrijke mate bepalen hoe we leven en werken. Ten derde wordt kunstmatige intelligentie (AI) nog te vaak gereduceerd tot een simpel instrument voor efficiëntie, terwijl het ondertussen ongemerkt onze moraal, besluitvorming en publieke instituties transformeert.