Sinds mijn achtste heb ik last van paniekaanvallen. Lange tijd had ik moeite om te begrijpen wat er met me aan de hand was en twijfelde ik of mijn problemen ‘ernstig genoeg’ waren om hulp te zoeken.
Tijdens colleges en tentamens maakten angst en overprikkeling het vaak moeilijk om me te concentreren, helder te denken of zelfs maar in de zaal te blijven. Wat voor mij alles veranderde, was de ontdekking dat er ondersteuning en voorzieningen bestonden, en dat het oké was om hulp te vragen. In een rustigere omgeving kon ik me eindelijk goed concentreren. Dit had niet alleen invloed op mijn stressniveau; mijn cijfers gingen er ook aanzienlijk op vooruit. Het probleem was nooit dat ik niet capabel was. Ik had gewoon een omgeving nodig waarin mijn geest goed kon functioneren. Het krijgen van ondersteuning gaf ook mijn zelfvertrouwen een enorme boost.
