Paola Gori Giorgi (1971) wil de voorspellende kracht van theoretische scheikunde en computationele materiaalwetenschap verbeteren. Als zij daarin slaagt, zal dat een onnavolgbare weerslag hebben op het gebied van economische en milieutechnische duurzaamheid.
Voor een goede voorspellende kracht is een kwantummechanische beschrijving van de elektronen noodzakelijk. Om de berekening voor grote aantallen elektronen op een computer mogelijk te maken, moet de kwantummechanica benaderd worden.De uitdaging van het ontwikkelen van zo’n benadering is om de wisselwerking tussen de kwantumeffecten en de onderlinge interactie van de elektronen goed te beschrijven.Deze wisselwerking is vooral belangrijk in complexe functionele materialen en reacties van grote moleculen. Gori Giorgi’s originele benadering neemt het limiet van oneindig sterk interacterende elektronen als uitgangspunt. Ze heeft ontdekt dat deze limiet equivalent is aan een probleem uit economie en de toegepaste wiskunde. Daardoor is zij in staat veel concepten en algoritmen uit deze vakgebieden aan te passen en te gebruiken voor de kwantummechanische beschrijving van veel elektronen. Haar huidige werk vindt dan ook plaats op het snijvlak van baanbrekend scheikundig, natuurkundig en toegepast wiskundig onderzoek.