Van buitenaf gezien lijk ik vaak heel succesvol: ik sta op het punt om cum laude af te studeren en volg een honoursprogramma. Wat mensen meestal niet zien, is dat ik, als gevolg van autisme en ADHD, voortdurend te maken heb met zintuiglijke overbelasting, uitputting, executieve stoornissen en de onzichtbare inspanning die achter dat succes schuilgaat.
Wat ze niet zien, is dat het na het studeren uren duurt voordat mijn zenuwstelsel weer voldoende tot rust is gekomen om weer te kunnen functioneren. Iets wat mij na aan het hart ligt, is het rechtzetten van misvattingen over ondersteuning. Deze voorzieningen geven studenten met een beperking geen oneerlijke voordelen. Ze helpen juist om gelijke startvoorwaarden te creëren. Zonder deze voorzieningen beginnen we al met een achterstand.
