In eerste instantie koos Mai om een hele praktische reden voor studeren in onze hoofdstad: het was dichtbij, nog geen uur met de trein.  Toen Mai tijdens een open dag op de campus van de Vrije Universiteit Amsterdam rondliep, was de keuze snel gemaakt. 'Ik vond de VU meteen heel fijn, er hing een andere sfeer dan op de andere universiteiten. Er was meer diversiteit, dat sprak me heel erg aan.' Ook het feit dat alles op één plek zit, vindt Mai heel fijn. 'Daardoor zie je op de campus studenten van allerlei studies rondlopen. Ik ga vaak naar het hoofdgebouw toe om daar te studeren en een andere sfeer te beleven dan in de Medische faculteit.'

Twijfelen tussen twee studies 

Dat ze iets in de zorg wilde doen, wist Mai eigenlijk altijd al. Vrijwel haar hele familie zit erin: haar vader repareert als technicus apparatuur op de operatiekamer, haar zus doet Medische Beeldvorming Radiotherapeutische Technieken op het hbo. Via haar zus kreeg Mai ook een bijbaan bij de bloedafname in het ziekenhuis, en die ervaring was doorslaggevend. Na een jaar Biomedische Wetenschappen stapte ze over naar Geneeskunde. 'Ik twijfelde altijd al tussen die twee. In de zesde klas dacht ik dat ik het eng zou vinden om met patiënten te werken. Ik wilde liever op de achtergrond in het lab zijn. Maar tijdens mijn baantje kwam ik erachter dat ik het juist wél fijn vindt.'

Opnieuw vrienden maken

Mai begon haar tijd aan de VU niet per se met het idee dat ze nieuwe vrienden moest maken, omdat ze al met twee vriendinnen van de middelbare school aan Biomedische Wetenschappen begon. Maar na haar switch naar Geneeskunde, moest ze daar weer ‘opnieuw’ beginnen. Ze kende daar tenslotte nog niemand. ‘Dat vond ik wel eng, ik was bang dat mensen al groepjes hadden of dat ze elkaar kenden. Dus ik dacht: wat als ik helemaal niemand kan vinden?’ 

Het viel mee, mede doordat werkgroepen telkens in wisselende samenstellingen worden ingedeeld. 'Ik moest mezelf wel openstellen en vrienden maken!' Uiteindelijk vond ze het veel minder spannend dan ze van tevoren had gedacht. 'Gaandeweg kom je erachter dat iedereen nieuw en best onzeker is.' Over of ze de studie wel leuk vinden, wat ze te wachten staat. Je moet er eigenlijk gewoon vertrouwen in hebben dat het wel goed komt.'

Daarnaast maakte Mai ook vrienden met studenten van compleet andere studies. 'Je ontmoet veel mensen gewoon via via,' vertelt Mai. 'Ik kende iemand van de middelbare die Psychologie ging studeren aan de VU en door haar heb ik weer andere vrienden gemaakt!'

Tijd voor leuke dingen naast je studie 

Voor de commissie organiseert Mai educatieve activiteiten. 'Ik wilde iets doen waarbij ik echt iets kon bijdragen en zelf ook iets leer.'  Tijdens zo’n activiteit ontmoet ze dan ook nog eens andere studenten én leren ze ook echt iets. 'We krijgen bijvoorbeeld binnenkort een tour van de traumahelikopter!' vertelt Mai enthousiast. ‘Al gaan we jammer genoeg niet vliegen,’ voegt ze lachend toe. 

Naast de commissie danst Mai wekelijks, spreekt ze vrienden af en houdt ze gewoon tijd over voor zichzelf. 'Ik dacht dat studeren veel drukker zou zijn. Dat is het af en toe ook wel, maar soms heb ik ook een dag vrij. Dat is heel anders dan op de middelbare school. Nu doe en leer je iets dat je echt interessant vindt!'