Waarom besloot je Psychologie te gaan studeren?
Voordat ik aan de bachelor Psychologie begon, had ik in mijn eigen land al een bachelor en master afgerond. Ik had een paar jaar met kinderen gewerkt, buiten mijn studierichting, en vond dat erg leuk. Ik was geïnteresseerd in ontwikkelingspsychologie en wist dat ik terug zou moeten gaan om opnieuw te studeren.
Waar werk je op dit moment?
Ik promoveer op dit moment aan de VU op de afdeling Biologische Psychologie.
Heb je dit altijd al willen doen?
Ik heb oorspronkelijk geschiedenis gestudeerd en wilde lerares worden! Uiteindelijk heb ik een aantal jaren met kleuters gewerkt en ik vond het zo fascinerend om kinderen te zien groeien, ontwikkelen en leren. Dat motiveerde me om psychologie te gaan studeren. Ik was er echter vrij zeker van dat ik niet wilde promoveren. In de loop van het bachelorprogramma raakte ik meer geïnteresseerd in gedragsgenetica en deed ik mijn bachelorscriptie op de afdeling Biologische Psychologie. Mijn begeleiders moedigden me echt aan om me aan te melden voor de Research Master 'Genes in Behaviour and Health'.
Wat inspireerde je om voor de opleiding Psychologie te kiezen?
Ik woonde al in Nederland, maar wist dat mijn niveau Nederlands niet goed genoeg was om een universitaire studie af te ronden. De verscheidenheid aan vakken in het internationale psychologie bachelorprogramma van de VU sprak me aan. Ik wist ook al dat ik niet het klinische pad op wilde, dus de vele opties die niet op een klinische carrière gericht waren, maakten de VU geschikt voor mij.
Hoe paste het programma hierin? Was het wat je had verwacht/gehoopt?
Uiteindelijk ging ik weg van de ontwikkelingspsychologie en meer richting de biologische/gedragspsychologie. Er waren een paar momenten tijdens het programma waarop ik me afvroeg welke richting ik op wilde met mijn opleiding en carrière. Ik had het idee om therapeut te worden of om neuropsychologie te gaan studeren. Uiteindelijk koos ik in het derde jaar voor genen, cognitie en gedrag als specialisatie en volgde ik de bacheloropleiding op met een onderzoeksmaster, ook in gedragspsychologie. In die zin was het programma zelfs meer dan ik had gehoopt. Ik ging erheen met een duidelijk doel voor ogen, maar uiteindelijk vond ik iets wat, denk ik, nog beter bij me paste dan mijn oorspronkelijke plan.
Welke master heb je gekozen? Wat is het verschil met de bachelor?
Ik heb uiteindelijk gekozen voor de VU Research Master 'Genes in Behaviour and Health'. Het is een psychologieopleiding, maar is erg gericht op de biologische/gedragswetenschappelijke kant van de psychologie. Het is een direct vervolg op de specialisatie Genes, Cognition and Behaviour van de bacheloropleiding. De research master is erg praktijkgericht en is methodologisch/statistisch erg zwaar.
Hoe heb je het programma aan de Vrije Universiteit Amsterdam ervaren? Wat vond je het meest uitdagend en het meest waardevol?
Ik vond het een interessante opleiding. Er was veel afwisseling in de vakken, niet alleen in de onderwerpen en thema's die aan bod kwamen, maar er was ook een mix van theorie en praktijk waardoor ik geïnteresseerd bleef.
Een van de uitdagingen van het programma is hoe snel de periodes gaan. Er wordt je zoveel informatie geleerd in de 7 weken van een les, dat je echt hard moet werken om bij te blijven. Maar het is te doen als je gemotiveerd bent en er hard voor werkt.
Voor mij was het meest waardevolle van het programma dat ik een carrièrepad vond dat me echt aansprak en dat voelde alsof het bij me paste. Het was niet het plan waarmee ik aan het programma begon en er waren een paar momenten waarop ik dacht dat ik misschien het een of het ander zou doen. Maar aan het eind wist ik dat als ik verder zou gaan met psychologie, het binnen de gedragsgenetica zou zijn.
Waren er specifieke vakken of projecten die je bijzonder interessant vond?
Toen ik aan het bachelorprogramma begon, zag ik op tegen de vakken statistiek en methodologie. Mijn achtergrond was helemaal niet statistisch en de laatste keer dat ik iets met wiskunde en/of statistiek had gedaan, was een flink aantal jaren daarvoor. Ik dacht dat statistiek en methodologie vakken zouden zijn waar ik doorheen moest om te kunnen genieten van de meer op 'psychologie' gebaseerde vakken. Ik had het helemaal mis.
De eerstejaars statistiekcursus was zo fascinerend voor me: om te leren dat je iets (hopelijk zinnigs) kon zeggen over gegevens na het toepassen van een relatief eenvoudige formule voelde zo wild! Ik was helemaal vergeten waarom ik bang was geweest voor deze cursussen. Natuurlijk ging het niet allemaal van een leien dakje, maar ik vond mezelf gretig om te leren over het volgende statistische model en hoe dat toe te passen. Ik wilde het echt begrijpen.
Ik vond het ook erg leuk om aan de B-scriptie te werken. De kans krijgen om van begin tot eind aan een echt project te werken, opende mijn ogen voor de realiteit van onderzoek: er zijn moeilijkheden - gegevens opschonen, niet het soort gegevens hebben dat je zou verwachten, enzovoort - maar het is zo bevredigend om resultaten te krijgen en ze vervolgens te interpreteren en in het bredere plaatje te passen. En dan, het hele proces verpakken in iets tastbaars - een paper - voelde echt goed.
Hoe heeft het programma je voorbereid op je carrière?
Het programma gaf me een solide achtergrond in de verschillende psychologische gebieden en de soorten vragen die gesteld worden in de verschillende takken van de psychologie. Ik leerde ook de basisprincipes van het schrijven van een onderzoeksrapport en de rol die elk onderdeel speelt in het transparant en reproduceerbaar maken van het wetenschappelijke proces.
De focus, organisatie en motivatie die ik nodig had om door het bachelorprogramma te komen, zijn ook vaardigheden die ik nu gebruik. Natuurlijk gebruik ik de kennis die ik heb opgedaan tijdens de methodologiecursussen om ervoor te zorgen dat mijn projecten goed ontworpen zijn, en ik moet weten hoe ik verschillende statistische methoden moet gebruiken om de gegevens op een zinvolle manier te analyseren.
Welke vaardigheden of kennis van het programma gebruik je het meest in je werk? Kun je een specifiek voorbeeld geven?
Ik denk dat veel bachelorstudenten onderschatten hoe belangrijk een goed begrip van methodologie is. Wanneer je een project ontwerpt, moet je de beste manier vinden om je onderzoek te structureren en je gegevens te analyseren. We waren bijvoorbeeld aanvankelijk van plan om een ANOVA-analyse te gebruiken voor mijn project, maar we ontdekten dat de exclusieve groepen die vereist zijn in een ANOVA niet pasten bij de werkelijke gegevens die we zouden gebruiken. In dit geval vonden we een regressiemodel het meest geschikte analyse-instrument.
Je kunt een prachtige theorie en onderzoeksvraag hebben, maar als je niet de juiste methoden kent om de theorie te testen, zal je onderzoek niet ver komen.
Hoe draagt de kennis en ervaring die je hebt opgedaan tijdens je studie bij aan je huidige werk?
Naast de basiskennis van psychologische concepten, heb ik via het programma ook geleerd hoe je een psychologisch artikel moet lezen. Dit klinkt nogal voor de hand liggend, maar het is belangrijk om goed onderzoek van slecht onderzoek te kunnen onderscheiden en te kunnen verwoorden waarom sommige onderzoeken goed zijn en andere niet. Als ik nieuwe onderzoeksvragen wil beantwoorden, moet ik voortbouwen op reeds gevestigde theorieën en kennis. Ik begin niet bij nul. Ik moet in staat zijn om uit te zoeken wat sterke kennis is waarop ik mijn project kan bouwen, terwijl ik ook moet wijzen op potentieel problematische kwesties of dingen waarvan ik denk dat ze misschien niet helemaal juist zijn. Wetenschap gaat over voortbouwen op elkaar, elkaar in vraag stellen en samenwerken om het antwoord te vinden.
Wat zijn enkele verrassingen of inzichten die je tot nu toe tijdens je carrière hebt opgedaan?
Het onderzoeksproces is traag en zit vol wegversperringen! Je kunt een uitstekend en goed uitgestippeld plan hebben, maar er kan altijd iets misgaan. Soms moet je flexibel zijn en om het probleem heen kunnen werken om verder te komen.
Kun je een voorbeeld geven van waar je op dit moment in jouw functie aan werkt?
Mijn project maakt deel uit van een groter consortium genaamd SCANNER dat zich richt op het onderzoeken van sekseverschillen in autisme. In het bijzonder kijk ik naar sekseverschillen in de motorische ontwikkeling bij autistische kinderen. Ik gebruik gegevens van het Nederlands Tweelingen Register om te kijken of jongens en meisjes met veel autistische kenmerken, ADHD-kenmerken en dyslexie verschillen in het soort vrijetijdsactiviteiten en sporten waaraan ze deelnemen.
Wat vind je het leukste aan je huidige baan? Waar krijg je de meeste energie van?
Ik geniet van de hele onderzoekscyclus! Mijn begeleiders hadden al een onderzoeksvraag bedacht, maar ik wist helemaal niet veel over het onderwerp, dus ik moest bij het begin beginnen en alles lezen wat ik kon om mezelf te verdiepen in het vakgebied. Mijn favoriete deel is echter om een grote dataset in handen te krijgen en erin te duiken - het verkennen, de variabelen bekijken, ze analyseren en zien wat voor verhaal ze vertellen!
Was het makkelijk om een baan te vinden? Wist je tijdens je studie al welk beroep je wilde uitoefenen?
Ik ben tijdens mijn bacheloropleiding een paar keer van gedachten veranderd en zelfs tijdens mijn masteropleiding wist ik niet zeker of ik wel wilde promoveren. Het was altijd een optie die ik voor mezelf openhield, dus ongeveer halverwege het tweede jaar van de master begon ik te kijken wat voor functies er beschikbaar waren. Ik had het geluk dat er rond dezelfde tijd nogal wat vacatures waren voor PhD's waarin ik geïnteresseerd was. Ik solliciteerde op alles wat ik kon en had een flink aantal sollicitatiegesprekken. Voor de positie die ik kreeg,
Wat zijn je ambities voor de komende jaren? Zijn er bepaalde specialisaties of projecten waar je aan zou willen werken?
Op dit moment ben ik erg gefocust op mijn PhD. Ik heb een aantal kleine projecten gepland waar ik erg enthousiast over ben.
Hoe hoop je met jouw expertise bij te dragen aan de maatschappij?
Ik hoop dat mijn onderzoek een verschil kan maken bij de diagnose van autisme. Zoveel mensen - vooral meisjes - worden verkeerd gediagnosticeerd of helemaal niet gediagnosticeerd vanwege de percepties die we hebben over wat het betekent om autistisch te zijn. Ik hoop dat mijn onderzoek, en soortgelijk onderzoek dat wordt gedaan door het SCANNER-consortium, kan helpen een verschil te maken in het begrip van autisme bij mensen, en misschien nog belangrijker, het klinische diagnostische proces kan beïnvloeden.
Heb je nog tips voor huidige studenten die overwegen om in hetzelfde vakgebied te gaan werken?
Als je geïnteresseerd bent in psychologisch onderzoek, zijn er in Amsterdam verschillende onderzoeksgroepen die lezingen, symposia en andere evenementen organiseren. Zoek er een paar uit die je interesseren en bezoek hun onderzoeksbijeenkomsten en gastcolleges. Zoek uit waar mensen in het vakgebied mee bezig zijn, leer zoveel mogelijk en zoek uit wat je echt interesseert.
Heb je nog advies voor alumni die net zijn afgestudeerd en aan hun carrière willen beginnen?
Wees niet verlegen om met mensen te praten! Vraag je professoren of ze mogelijkheden kennen. Neem contact op met mensen die interessante gastcolleges hebben gegeven. Doe onderzoek naar het soort mogelijkheden dat er voor jou is. Wees open, nieuwsgierig en flexibel! Misschien vind je niet iets specifieks waar je aan wilt werken, maar als je flexibel bent, vind je vast iets interessants en iets waar je gemotiveerd aan wilt werken.
