Interview met een promovendus Alvin van Asseld

1.      Kan je een beetje over jezelf vertellen?  
Mijn naam is Alvin van Asseld en ik heb net mijn PhD in psychologie afgerond. Ik werk al zo’n tien jaar als ervaringsdeskundige in de GGZ, met name op het gebied van autisme. Ik had het idee dat het niet heel serieus genomen werd, en er vooral aandacht was voor de wetenschappelijke kennis. Ik ben een bachelor gaan doen, en dat werd een Master en nu ben ik bijna klaar met promoveren. Verder is hardlopen mijn side-quest geworden. Ik neem al mijn hobby’s altijd heel serieus, en probeer dan bijvoorbeeld mijn eigen record te verbreken. Misschien ga ik na mijn PhD ook een marathon proberen!  

2.      Kan je in een paar zinnen je onderzoek uitleggen?  
Ik heb onderzoek gedaan naar stress bij autisme. Vaak wordt er aangenomen dat de stress is aangeboren: moeite hebben met sociale contacten bijvoorbeeld. Maar zorgt de omgeving ook niet voor heel veel stress? Ik heb dus vergeleken in hoeverre de autistische kenmerken zelf voor stress zorgen, en dan factoren als eenzaamheid, buitensluiting, stigma, enzovoorts en wat die doen bij mensen met autisme.

3.      Je bent nu klaar met je PhD; terugkijkend, is er een moment dat eruit springt?  
Iets wat ik ontzettend leuk vond om te doen was digitale netnografie. Hiervoor heb ik iedere dag op sociale media gevolgd hoe mensen met autisme praten rondom de term ‘rejection sensitivy dysphoria’ (RSD). Deze klinische term betreft het heel heftig reageren op afwijzingen. Ik heb gekeken hoe er binnen die onlinegemeenschappen omgegaan wordt met RSD. Ik voelde me een soort observant, en het was heel bijzonder. Niet enkel om deel te nemen maar ook om op deze manier een beeld te vormen, waar weer kennis uitvloeit. Vond dit stiekem een stuk leuker dan de kwantitatieve studies!  

4.      Je hebt je PhD external gedaan, hoe heb je dit aangepakt?  
Ik werk bij een GGZ-instelling, bij een team die apps maakt om stress te verminderen bij mensen met autisme: stress autism mate. Die gaven mij de ruimte om te onderzoeken hoe we die app kunnen verbeteren. Ik woon zelf in Apeldoorn, dus een flinke afstand! Ik maakte het makkelijker voor mezelf door mijn dagen goed in te delen. Niet te veel van één ding doen, zo blijf je productief. En toch veel online contact zoeken met mensen, en dit actief blijven doen.  

5.      Heb je advies voor iemand die aan een PhD gaat beginnen?  
Grootste tip die ik zou meegeven: wetenschappers werken heel secuur, maar tegelijkertijd doen we soms ook maar wat. Iedereen is maar een mens. Onthoud dat jij zelf de persoon bent die het onderzoek doet en daar mag je best op vertrouwen. Dus kom op voor jezelf en wat je doet!