Eigenlijk wist ik in 5 vwo al dat ik zelf voor de klas zou belanden. Ik had toen samen met een stel vrienden een bedrijf rond het thema seksuele en genderdiversteit en ging langs middelbare scholen om ons verhaal te doen. Spreken voor groepen lag me toen al. Maar ik had ook een fascinatie voor de aarde, dus besloot een bachelor Aardwetenschappen aan de VU te doen en dat te combineren met een Educatieve minor.
Toch een eerstegraadsbevoegdheid
Tijdens mijn stage kreeg ik bevestigd hoe leuk het onderwijs is. Vanuit daar rolde ik in een baan als docent. Om alsnog een eerstegraadsbevoegdheid te behalen, volgde ik ná de master Earth & Climate nog de eenjarige lerarenopleiding. Aan de VU, want dat vond ik al een fijne universiteit. Het onderwijs was heel transparant: je weet van tevoren waar je aan toe bent en wat er van je wordt verwacht. Bovendien klikte het goed met de vakdidacticus; zij staat jaloersmakend goed boven de vakdidactische kant van het aardrijkskundeonderwijs en weet overal een onderzoek aan te koppelen. Heel inspirerend.
Jezelf blijven verbeteren
Toen ik aan de master begon, werkte ik al een aantal jaar in het onderwijs. Toch viel er nog genoeg te leren. Bijvoorbeeld dat je echt de vakinhoudelijke onderbouwing in het oog moet houden. Niet op de automatische piloot nieuwe lessen ontwikkelen, maar altijd jezelf blijven verbeteren. En nadat mijn mentor op lesbezoek was geweest, kreeg ik van haar en mijn werkplekbegeleider hele waardevolle en bruikbare tips. Dat was dus ook toen nog van toegevoegde waarde.
De dingen die er in de wereld gebeuren
Wat mij van nature goed ligt is het pedagogische aspect, het contact met leerlingen. Het leukste is ook niet per se dat ik Aardrijkskunde geef, maar juist dat ik samen met de leerlingen iets doe. In mijn geval is dat onder andere praten over burgerschap, de sociale kant van geografie. Ik heb het met pubers over de dingen die er in de wereld gebeuren en mag samen met hen werken aan de personen die zij binnen de maatschappij zijn. Dat vind ik fantastisch.
Trots
Ik heb geen voorkeur voor de onder- of bovenbouw. Bij brugklassers is het leuk dat je de persoonlijkheid van de leerlingen nog kunt vormen. Om dan vervolgens in de examenklassen te ontdekken dat ze bepaalde eigenschappen altijd zullen houden. Ik vind het fantastisch om te zien hoe groot leerlingen worden in de zes jaar dat ze hier op school rondlopen. Dan ben ik zo trots als een pauw.
Een mooie herinnering voor leerlingen
Het leraarschap gaat niet alleen over voor de klas staan en kennis overdragen, maar ook over alle andere dingen die leerlingen moeten kunnen en weten. Als een leerling een spreker wil uitnodigen, reageer dan enthousiast. Als hij een brief wil schrijven aan het schoolbestuur, stimuleer dat dan. En als hij uit de kast wil komen, help hem daar dan bij. Onderwijs is overdracht van ervaringen op allerlei vlakken van de maatschappij. Kortom: maak de school waar je werkt zo leuk mogelijk en de tijd voor de leerlingen zo mooi dat ze er altijd een herinnering aan zullen hebben.