Dit project onderzocht twee hypothesen: (a) dat het menselijk vermogen tot verwondering een noodzakelijk kenmerk is van een florerend persoon, en (b) dat wonderful onderwijs bijdraagt aan zowel het floreren van studenten als aan hun ontwikkeling tot florerende volwassenen.
4 december 2017
Het project bestond uit drie deelstudies. De eerste studie onderzocht de kenmerken van wonderful onderwijs, geïnspireerd door het werk van onder anderen Kieran Egan en Max van Manen. De tweede studie richtte zich op de hypothese dat het vermogen tot verwondering een essentieel kenmerk is van een florerend mens.
In de derde studie werden deze twee lijnen samengebracht door de notie van de florerende leerling te verhelderen. De zich verwonderende, florerende volwassene kan worden gezien als het uiteindelijke doel van prachtig onderwijs. Tegelijkertijd verwonderen kinderen zich óók al. Daarom is het preciezer om te zeggen dat onderwijs gericht is op het tot ontwikkeling brengen van een volwassen, passende of ‘evenwichtige’ (in de woorden van Jan Pedersen) vorm van verwondering.
Daarnaast kan worden gesteld dat kinderen zelf floreren in het geleidelijk realiseren van hun potentieel. De nadere uitwerking van het begrip ‘de opbloeiende leerling’ heeft ons geholpen beter te begrijpen hoe wonderful onderwijs kan bijdragen aan het opbloeien van leerlingen én aan hun ontwikkeling tot opbloeiende volwassenen.