Tekst: Marjolein de Jong | Foto: David Meulenbeld
Je studeerde politicologie aan de VU. Wat betekende die tijd voor je?
'Het leuke was dat onze faculteit nog aan de Van Eeghenstraat zat. Af en toe had je wat vakken op de Boelelaan, en we spraken daar ook wel af om met vrienden te studeren. Ik vind het ook heel leuk om nu weer op de VU rond te lopen. Het trappenhuis is nog identiek. Ook de vloeren zijn hetzelfde. Je loopt daar weer rond in die traditie. Er is een bepaalde energie op zo’n universiteit: mensen die met hun ontwikkeling bezig zijn. Dat waardeer ik nu nog meer dan vroeger.'
Hoe ben je vanuit je studie bij de politie terechtgekomen?
'Tijdens mijn studie deed ik een onderzoek bij de politie over besluitvormingsprocessen. Op die politiebureaus zag ik die dynamiek en ik voelde me daar direct thuis. Je doet het echt samen, staat samen voor een klus. Ik ben altijd wel wat praktisch ingesteld. De ene dag begeleid je iemand die dement is en weer naar huis moet. Het andere moment sta je bij een ernstig ongeluk. En vervolgens wordt een grote crimineel van zijn bed gelicht. Die diversiteit sprak me enorm aan.'
Je bent momenteel ook wethouder van de Gemeente Nieuwekoop en je hebt je hele loopbaan in publieke dienst gewerkt. Wat drijft jou daarin?
'Ik voel sterk dat ik wil bijdragen aan de samenleving. Dat ik hier niet alleen maar voor mezelf ben. Puur commercieel werk doen heeft me nooit aangetrokken. Waarschijnlijk komt dat ook door mijn ouders. Ik werd opgevoed met het idee dat je bijdraagt aan kerk, staat en maatschappij.
Nu als wethouder vind ik het ook weer mooi om voor uitdagingen te staan, zoals werken aan een warmtenet om wijken van het gas af te krijgen, of woningen te realiseren voor jongeren. Er zijn zoveel belangen en meningen, maar ik probeer het doel voor ogen te houden dat het algemene belang dient. Als je dan mensen meekrijgt en het lukt, dan draag je echt iets bij. Als ik dan een jong stel zie dat blij naast hun nieuwe woning staat, voel ik: daar doen we het voor. Je moet niet alleen naar het hier en nu kijken. Het gaat om vooruitdenken. Hoe kunnen we ook in de toekomst goed samenleven?'
'Wat mij aanspreekt is dat we in de hectiek van alledag, de VU kunnen ondersteunen met waar zij vandaan komt en waar zij voor staat'
Wat maakt dat je je als voorzitter wil inzetten voor de VUvereniging?
'Toen ik zelf studeerde aan de VU kende ik de VUvereniging niet. Pas later ontdekte ik hoe rijk die geschiedenis is. De VUvereniging bestaat in 2029 150 jaar, en de VU viert pas een jaar later haar 150e verjaardag, dus de vereniging heeft echt aan de basis van de VU gestaan. Wat mij aanspreekt is dat we in de hectiek van alledag, de VU kunnen ondersteunen met waar zij vandaan komt en waar zij voor staat. Zingeving hoort bij onze universiteit. Die ruimte, voor verschillende denkrichtingen en met respect voor elkaar, vind ik belangrijk om te blijven bewaken.
En met een divers bestuur en een enthousiaste, jonge Ledenraad heb ik er zin in om daar de komende jaren verder vorm aan te geven. Al die jonge mensen met ideeën. Dat inspireert me. En dat het ook gewoon leuk mag zijn op bijeenkomsten, met een bitterballetje. Het hoeft niet altijd alleen maar serieus.'
Op welk project dat door de VUvereniging wordt ondersteund, ben je het meest trots?
'Het woord trots gebruik ik liever niet. Daar ben ik te calvinistisch voor. Maar als ik kijk naar de complexiteit van de samenleving, dan denk ik dat we met de projecten over dialoog echt iets toevoegen. Iedereen mag zijn mening hebben, maar luister ook naar elkaar. Probeer te begrijpen vanuit welke gedachten iemand spreekt. Ik vind dat de VU daar een belangrijke rol in kan vervullen.'
Wat hoop je over vier jaar, als je termijn eindigt, bereikt te hebben?
'Vooropgesteld vind ik het belangrijk dat de vereniging goed functioneert: het bestuur moet stevig staan en zijn taken goed uitvoeren. Met de enthousiaste en jonge mensen in onze huidige Ledenraad hoop ik dat we zichtbaarder worden. Dat de Ledenraad echt ambassadeurs van de vereniging zijn en daardoor nog meer alumni over ons horen en lid worden.'