Op 1 juli jl. is Jacobien Rutgers op 57-jarige leeftijd overleden. Jacobien Rutgers was als hoogleraar Europees Privaatrecht verbonden aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Vrije Universiteit Amsterdam.
Na haar studie Rechtsgeleerdheid aan de Rijksuniversiteit Groningen promoveerde Jacobien aan het European University Institute in Florence op een rechtsvergelijkend proefschrift over eigendomsvoorbehoud in het internationaal privaatrecht. Na haar promotie werkte zij enkele jaren in de advocatuur, waarna zij koos voor de wetenschap. Zij was eerst verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en kwam in 2007 naar de Vrije Universiteit. In 2017 werd zij benoemd tot hoogleraar Europees Privaatrecht.
In haar onderzoek bewoog Jacobien zich op het snijvlak van Europees privaatrecht, contractenrecht, internationaal privaatrecht en rechtsvergelijking. Kenmerkend voor haar werk was haar brede blik op het privaatrecht. Zij had bijzondere belangstelling voor de wisselwerking tussen nationale rechtsstelsels en Europees recht en voor de maatschappelijke en politieke dimensies van de ontwikkeling van het Europese privaatrecht. Zij was een kritisch en onafhankelijk denker, die openstond voor nieuwe ideeën en verschillende perspectieven.
Jacobien genoot ook internationaal groot gezag. Zij maakte deel uit van het bestuur van de European Society for Contract Law (SECOLA) en van de redactie van de European Review of Contract Law. Daarnaast werkte zij mee aan de gezaghebbende Cases, Materials and Text on Contract Law. Collega’s uit binnen- en buitenland herinneren zich haar als een scherp en creatief jurist, die met enthousiasme deelnam aan het wetenschappelijke debat.
Binnen onze faculteit heeft Jacobien zich ook met grote toewijding ingezet voor het onderwijs en het bestuur. Zij was onder meer opleidingsdirecteur van de master Rechtsgeleerdheid en portefeuillehouder onderwijs in het Faculteitsbestuur. In die verschillende rollen combineerde zij inhoudelijke scherpte met een grote betrokkenheid bij studenten, collega’s en de kwaliteit van het universitaire onderwijs.
Wie met Jacobien samenwerkte, zal zich echter niet alleen haar wetenschappelijke kwaliteiten herinneren. Zij was een bijzonder warme en betrokken collega, met veel energie, humor en levenslust. Ook tijdens haar lange ziekte bleef zij zich richten op de mensen om haar heen en op de mooie en goede dingen in het leven.
We verliezen in Jacobien een zeer gewaardeerde wetenschapper, docent, bestuurder en collega. Haar intellectuele scherpte, warmte en betrokkenheid hebben een blijvende indruk achtergelaten op onze faculteit en ver daarbuiten. We hadden haar heel graag nog veel langer in ons midden gehad.
Wij leven mee met haar man, verdere familieleden en vrienden. We wensen hen veel kracht en steun toe bij het dragen van dit grote verlies.