Zijn bevindingen tonen aan dat zelfs kleine aanpassingen in de manier waarop burgers worden geraadpleegd, leiden tot meer empathie, betere samenwerking en uiteindelijk leefbaardere steden.
“Als je bewoners vraagt naar technische details of wettelijke regels, voelen ze zich vaak buitengesloten of niet deskundig genoeg,” zegt Swiderski. “Maar vraag je hen naar hun mooiste herinneringen aan een plek, dan openen ze zich direct. Ze gaan praten, delen ervaringen en kijken met andere ogen naar hun buurt.”
Van saaie data naar levendige gesprekken
Voor zijn onderzoek verzamelde Swiderski originele data in een grote volkswijk in Warschau. Inwoners deelden hun persoonlijke herinneringen via een digitale kaart. In een latere fase organiseerde hij een spel waarin bewoners, ambtenaren en activisten door de wijk liepen, elkaars herinneringen lazen en hun eigen verhalen toevoegden.
“Door herinneringen te delen ontstaat empathie,” legt hij uit. “Dat vergroot de bereidheid om naar elkaar te luisteren en samen oplossingen te vinden. Zelfs de meest alledaagse plekken blijken doordrenkt van betekenis en kunnen zo een rol spelen in ons collectieve erfgoed.”
Betere besluitvorming en meer harmonie
De aanpak kan stadsbestuurders op alle niveaus inspireren om bewonersparticipatie op een vernieuwende manier vorm te geven. “Een speelse insteek maakt dat mensen zich welkom en capabel voelen om mee te praten,” zegt Swiderski. “Zo kan een ogenschijnlijk kleine verandering bijdragen aan meer sociale samenhang en betere besluitvorming.”
Zijn onderzoek suggereert dat traditionele, vaak ingewikkelde openbare raadplegingen in de toekomst plaats kunnen maken voor participatieve modellen die meer mensen aanspreken. Dat kan leiden tot harmonieuzere steden en een hogere levenskwaliteit voor inwoners.