Aardwetenschapper Moritz Langer gaat de komende vijf jaar onderzoek doen naar de invloed van broeikasgassen uit snel ontdooiende permafrost, als onderdeel van een internationaal consortium.
Het internationale project PeTCaT (Rapid Permafrost Thaw Carbon Trajectories), onder leiding van het Alfred Wegener Instituut (AWI) in Potsdam, onderzoekt hoe koolstofdioxide en methaan uit plotseling ontdooiende permafrostgebieden het klimaat kunnen beïnvloeden.
Snelle opwarming
Permafrost in het Noordpoolgebied slaat grote hoeveelheden organische koolstof op in bevroren bodems en dieper gelegen afzettingen. Het Noordpoolgebied warmt echter bijzonder snel op, waardoor deze afzettingen ontdooien. Het gevolg: toenemende hoeveelheden broeikasgassen uit de bodem komen in de atmosfeer terecht. We hebben nog geen volledig begrip van waar en hoe snel permafrost ontdooit, en van processen die de dooi aansturen.
Het internationale PeTCaT-project heeft als doel de hiaten in onze kennis rond snelle dooiprocessen te dichten. Onder leiding van het Alfred Wegener Instituut zullen onderzoekers uit Duitsland, de VS, Canada, Nederland en Zweden een nieuwe dataset opbouwen waarmee ze de mogelijke ontwikkelingen en effecten van broeikasgassen afkomstig van ontdooiende permafrost kunnen voorspellen. Het project wordt gefinancierd door de non-profitorganisatie Schmidt Sciences.
Scherpere voorspellingen
Het onderzoeksteam van de VU zal leidinggeven aan het project om de dooi van permafrost veel realistischer te simuleren. Huidige klimaatmodellen onderschatten vaak hoe snel ijs- en koolstofrijke permafrost reageert op klimaatverandering. Het door de VU geleide werkpakket zal nieuwe modelleringsschema's ontwikkelen en valideren, gebaseerd op veldmetingen, remote sensing en bodemgegevens. Deze modellen leggen de vorming van grondijs en de daaraan gekoppelde hydrologische en geomorfologische dooiprocessen (bijvoorbeeld drainage, thermokarst en erosie) beter vast. Langer: “Deze ontwikkelingen zullen de voorspellingen over waar en hoe snel de dooi van permafrost zich voltrekt, en wat dit betekent voor toekomstige koolstofemissies, scherper maken.”
Onderzoekers van zes instituten werken samen in PeTCaT: het Alfred Wegener Instituut (Duitsland), de University of Alaska Fairbanks (VS), de University of Alberta (Canada), de Universiteit van Hamburg (Duitsland), de Universiteit van Stockholm (Zweden) en de Vrije Universiteit Amsterdam (Nederland). Ze combineren hun expertise in permafrostonderzoek, biogeochemie van bodemkoolstof en broeikasgassen, remote sensing, procesmodellering en wereldwijde klimaatmodellering.
Lees meer over het project op de website van Schmidt Sciences.