Op 27 november 2025 verdedigde Damla Diriker met succes haar doctoraatsthesis getiteld "When the Whole is Greater than the Sum of its Parts: Harnessing Collaborative Innovation for Tackling Societal Challenges".
Damla Diriker van het KIN Centrum voor Digitale Innovatie heeft met succes haar proefschrift verdedigd aan de School of Business and Economics, Vrije Universiteit Amsterdam. Ze ontving de graad van Doctor in de Filosofie cum laude.
Onder begeleiding van Philipp Tuertscher, Amanda Porter en Mark Boons onderzocht Diriker hoe mensen en organisaties effectiever kunnen samenwerken aan grote maatschappelijke uitdagingen. Hoewel samenwerking vaak wordt gepresenteerd als de sleutel tot innovatie, toont haar onderzoek aan dat veel initiatieven mislukken omdat de samenwerking niet goed is georganiseerd.
Haar proefschrift toont aan dat succesvolle samenwerking drie elementen vereist: een gedeeld begrip van het probleem, een zorgvuldige balans tussen openheid en structuur, en het koppelen van lokale oplossingen aan bredere systemische doelen. Wanneer deze voorwaarden samenkomen, kunnen er duurzamere en betekenisvollere resultaten ontstaan.
De eerste studie onderzoekt hoe individuen samenwerken op online crowdsourcingplatforms, waarbij als empirische setting een platform wordt gebruikt dat aan het begin van de pandemie werd gelanceerd om oplossingen te vinden voor COVID-19-gerelateerde problemen. Diriker laat zien dat deelnemers niet alleen samenwerken rond potentiële oplossingen, maar ook rond verschillende facetten van het probleem zelf.
De tweede studie onderzoekt de organisatoren van open en samenwerkingsinnovatie-initiatieven die maatschappelijke uitdagingen aanpakken. Aan de hand van een veldstudie van een duurzaamheidsinitiatief voor de oceaan ontwikkelt Diriker het idee van punctuated innovation, waarbij open organisatie-inspanningen opzettelijk worden onderbroken door momenten van tijdelijke afsluiting. Deze momenten vergemakkelijken participatie en helpen collectieve inspanningen vooruit te helpen.
Een andere studie volgt de implementatie van ideeën die zijn gegenereerd in een open innovatie-initiatief binnen een universitaire omgeving. Hier laat Diriker zien dat het niet op elkaar afstemmen van lokale en systeemdoelen het opschalen van de impact kan belemmeren, en introduceert het concept van distributed alignmentб waarbij de betrokkenheid van lokale actoren helpt om implementatie-inspanningen af te stemmen op lokale behoeften door de innovatie en bestaande praktijken in de loop van de tijd op elkaar af te stemmen.
In al deze studies biedt het proefschrift praktische richtlijnen voor organisaties en beleidsmakers die complexe maatschappelijke problemen willen aanpakken. Diriker benadrukt dat effectieve samenwerking zowel helderheid als flexibiliteit vereist, en dat spanningen tussen actoren of niveaus niet noodzakelijkerwijs obstakels zijn, maar productieve momenten kunnen worden voor leren, aanpassen en vernieuwen.
Diriker zal haar werk op het gebied van samenwerkingsinnovatie voortzetten als assistent-professor aan het KIN Center for Digital Innovation, waar ze haar onderzoek uitbreidt op het gebied van energietransitie.