VU benoemt Nienke van Atteveldt, Britta van Beers en Martijn van den Heuvel tot URC-hoogleraar

Met het URC-programma erkent de VU uitmuntende wetenschappers die worden beschouwd als aankomend leiders in hun vakgebied.

13-12-2019 | 0:00

De VU benoemt per 1 januari 2020 drie excellente VU-wetenschappers tot hoogleraar in het University Research Chair programma. Het gaat om Nienke van Atteveldt (FGB), Britta van Beers (RCH) en Martijn van den Heuvel (BETA). Met het URC-programma erkent de VU uitmuntende wetenschappers die worden beschouwd als aankomend leiders in hun vakgebied. Zij zijn geselecteerd vanwege hun excellentie en potentie voor de toekomst. De URC-hoogleraren worden voor vijf jaar benoemd als URC-hoogleraar. De aanstaande hoogleraren werken op uiteenlopende wetenschapsgebieden.

Nienke van Atteveldt
Het onderzoek van Nienke van Atteveldt (1977) heeft als uiteindelijke doel dat zoveel mogelijk kinderen met plezier leren. Jongeren ervaren steeds meer prestatiedruk en stress op school of tijdens hun studie. Het ontwikkelen van een gezond zelfbeeld kan positief bijdragen aan motivatie en weerbaarheid tegen falen en stress. Van Atteveldt en haar team onderzoeken de interactieve ontwikkeling van zelfbeeld (waaronder mindset), hersenmechanismen voor het verwerken van fouten en feedback, en prestaties en welzijn op school. Ook hebben ze een interventie ontwikkeld om scholieren hun eigen invloed op hun leerprocessen te laten ervaren door middel van EEG-neurofeedback. Een ander belangrijk thema in haar onderzoek is het verbinden van hersenonderzoek en maatschappij, en de onderwijspraktijk in het bijzonder, door onderzoek naar communicatie over neurowetenschap. Hoe komt neurowetenschappelijk onderzoek terecht bij het publiek of in de praktijk, en waar is dit proces te verbeteren om wetenschappelijke inzichten op de juiste manier op de juiste plaats te krijgen.
Britta van Beers
Wat doen biomedische technologieën met ons persoon- en menszijn? En wat betekent dat voor de taak van recht en ethiek bij de regulering van biomedische ontwikkelingen? Deze twee vragen vormen de rode draad binnen het interdisciplinaire onderwijs en onderzoek van rechtsfilosofe Britta van Beers. Van Beers is gegrepen door de juridische en ethische aspecten van de regulering van nieuwe technologische vraagstukken, zoals genetische modificatie, draagmoederschapstoerisme, consumer genetics, selectieve voortplanting (‘kinderen op bestelling’), personalised medicine en levensverlenging. Dergelijke ontwikkelingen confronteren de samenleving met controversiële en complexe vragen, die raken aan de fundamenten van het rechtssysteem. Zo staan sinds de opkomst van medische biotechnologie de juridische grenzen tussen persoon en zaak, leven en dood, mens en dier, en schade en toeval ter discussie. Bovenal wordt het mensbeeld dat ten grondslag ligt aan het rechtssysteem op de proef gesteld. Nieuwe wetenschappelijke inzichten transformeren de mens tot een maakbaar en transparant geheel, dat op onderdelen kan worden vervangen of geoptimaliseerd. Door middel van big data, zoals genetische en neurologische data, kan menselijk gedrag bovendien in toenemende mate worden voorspeld en gestuurd. De vraag is hoe deze ontwikkelingen zich verhouden tot het juridische persoonsbegrip, dat uitgaat van in vrijheid en gelijke waardigheid geboren individuen.
Martijn van den Heuvel'Hoe is ons brein verbonden? En hoe maken onze connecties wie we zijn? Het in kaart brengen van het complete netwerk van alle verbindingen in onze hersenen is een van de grote uitdagingen van het hedendaagse veld van de neurowetenschappen. Het maken van een 'connectome wegenkaart' van de hersenen is een belangrijke stap in het beter leren begrijpen van hoe onze hersenen in staat zijn om zo'n rijk palet aan allerlei verschillende hersenfuncties uit te voeren, en hoe veranderingen in deze verbindingen mogelijk kunnen leiden tot veranderende hersenfunctionaliteit. Neurowetenschapper Martijn van den Heuvel richt zich op het maken van gedetailleerde wegenkaarten van het menselijk brein en het onderzoeken van hoe de efficiëntie van onze verbindingswegen een belangrijke rol spelen in het goed functioneren van ons brein.