'No Humans Involved' 2.0 in the World after Gaza: Unlearning imperialism and working towa rds earthy justice
Bijzonder hoogleraar Humanisme in Relat ie tot Religie en Seculariteit Yolande Jansen doet in haar lezing ver slag van haar onderzoek dat zij (samen met vele anderen, onder wie &n bsp;Matthea Westerduin, Anna Blijdenstein en Thijl Sunier) heeft geda an. Zij bespreekt de begrippen religio-secularisme en ‘inquisit ive racialisation’, en legt uit hoe zij in de loop van de leer stoelperiode een dekoloniaal perspectief op humanisme ontwikkelde.&nb sp;
Jansen betoogt dat je niet over humanisme kunt spreken zond er dehumanisering en het inhumane te adresseren, zoals Sylvia Wynter in 1992 deed in haar beroemde brief ‘No Humans Involved’. Daarin besprak ze de rol van het begrip van de Mens in de mode rniteit en de manier waarop dat in het hoger onderwijs de dehumaniser ende ‘inner eyes’ en 'grammatica' van de moderne kennis en wetens chap had gevormd. In aansluiting bij Wynter pleit Jansen voor een zel fkritiek van het humanisme, van ‘Europa’ en van de universiteiten . Zij doet dat vanuit een reflectie op het dieptepunt van dehumaniser ing waar Europa op dit moment medeplichtig aan is, de genocide in Gaz a.
Jansen plaatst de genocide in de bredere context van d e historische rol van Europa bij het kolonialisme en fascisme, het to enemende geweld aan de Europese grenzen, het toenemende staats- en in stitutionele geweld tegen legitiem verzet, en de groei van islamofobi e en racisme. Zij betoogt dat dit samenhangende geheel werkt als een afscherming van dat wat daadwerkelijk nodig en mogelijk is: werken aa n ‘aarde-rechtvaardigheid’ (earthy justice): rechtvaardi gheid die uitgaat van de aardse kwetsbaarheid en eenmaligheid van all es wat leeft, inclusief alle mensen. Een samenspel van religieuze en seculiere bronnen kan zulke rechtvaardigheid motiveren en verdiepen.& nbsp;
DESCRIPTION: 'No Humans Involved' 2.0 in the World after Gaza: Unlearn ing imperialism and working towards earthy justice Bijzonder hooglera ar Humanisme in Relatie tot Religie en Seculariteit Yolande Jansen do et in haar lezing verslag van haar onderzoek dat zij (samen met vele anderen, onder wie Matthea Westerduin, Anna Blijdenstein en Thi jl Sunier) heeft gedaan. Zij bespreekt de begrippen religio-secularis me en ‘inquisitive racialisation’, en legt uit hoe zij i n de loop van de leerstoelperiode een dekoloniaal perspectief op huma nisme ontwikkelde. Jansen betoogt dat je niet over humanisme kun t spreken zonder dehumanisering en het inhumane te adresseren, zoals Sylvia Wynter in 1992 deed in haar beroemde brief ‘No Humans In volved’. Daarin besprak ze de rol van het begrip van de M ens in de moderniteit en de manier waarop dat in het hoger onderwijs de dehumaniserende ‘inner eyes’ en 'grammatica' van de moderne ke nnis en wetenschap had gevormd. In aansluiting bij Wynter pleit Janse n voor een zelfkritiek van het humanisme, van ‘Europa’ en van de universiteiten. Zij doet dat vanuit een reflectie op het dieptepunt v an dehumanisering waar Europa op dit moment medeplichtig aan is, de g enocide in Gaza. Jansen plaatst de genocide in de bredere contex t van de historische rol van Europa bij het kolonialisme en fascisme, het toenemende geweld aan de Europese grenzen, het toenemende staats - en institutionele geweld tegen legitiem verzet, en de groei van isl amofobie en racisme. Zij betoogt dat dit samenhangende geheel werkt a ls een afscherming van dat wat daadwerkelijk nodig en mogelijk is: we rken aan ‘aarde-rechtvaardigheid’ (earthy justice): rech tvaardigheid die uitgaat van de aardse kwetsbaarheid en eenmaligheid van alles wat leeft, inclusief alle mensen. Een samenspel van religie uze en seculiere bronnen kan zulke rechtvaardigheid motiveren en verd iepen. END:VEVENT END:VCALENDAR