BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Vrije Universiteit Amsterdam//NONSGML v1.0//EN
NAME:Promotie A.J.M. Bakx
METHOD:PUBLISH
BEGIN:VEVENT
DTSTART:20260529T094500
DTEND:20260529T111500
DTSTAMP:20260529T094500
UID:2026/promotie-a-j-m-bakx@8F96275E-9F55-4B3F-A143-836282E12573
CREATED:20260515T110125
LOCATION:Hoofdgebouw, Aula De Boelelaan 
 1105 1081 HV  Amsterdam
SUMMARY:Promotie A.J.M. Bakx
X-ALT-DESC;FMTTYPE=text/html: <html> <body> <p>Untangle DNA</p> <p>Nat
 uurkundige Julia Bakx verkreeg met behulp van een geavanceerd optisch
  pincet nieuwe inzichten in de manier waarop cellen knopen en verdraa
 iingen in DNA oplossen. Dat proces is essentieel voor gezonde celdeli
 ng, DNA-reparatie en het voorkomen van fouten in het erfelijk materia
 al. Zij richtte zich op het menselijke eiwitcomplex Topoisomerase III
 α samen met de hulpeiwitten RMI1 en RMI2, samen bekend als TRR.</p><
 p>Tijdens processen zoals DNA-replicatie raakt DNA regelmatig in de k
 noop. Om schade en fouten te voorkomen, moeten deze structuren nauwke
 urig worden opgelost. Uit het onderzoek blijkt dat TRR enkelstrengs D
 NA kan doorknippen en daarbij een opening van ongeveer 8,3 nanometer 
 creëert. Opvallend genoeg bleek het eiwitcomplex niet alleen knopen 
 in enkelstrengs DNA te kunnen ontwarren, maar ook structuren met dubb
 elstrengs DNA. Dat resultaat was onverwacht en biedt nieuwe inzichten
  in de flexibiliteit van het eiwitmechanisme.</p><p>Bakx ontdekte daa
 rnaast dat het proces ook omgekeerd kan verlopen: TRR blijkt in staat
  om twee DNA-strengen juist om elkaar heen te draaien en zo nieuwe kn
 open te vormen. Daarmee ontstaat een completer beeld van hoe deze eiw
 itten de structuur van DNA actief kunnen aanpassen.</p><p>Naast de bi
 ologische ontdekkingen ontwikkelde Bakx ook een nieuwe experimentele 
 methode met vier optische pincetten. Daarmee konden twee DNA-strengen
  meerdere keren om elkaar heen worden gedraaid zonder dat het DNA aan
  een oppervlak hoefde te worden vastgemaakt. In eerdere experimenten 
 was zo’n bevestiging altijd noodzakelijk. De nieuwe aanpak maakt he
 t mogelijk om DNA-eiwitinteracties natuurgetrouwer en nauwkeuriger te
  bestuderen, vooral bij complexe DNA-structuren.</p><p>De resultaten 
 dragen bij aan een beter begrip van fundamentele processen zoals DNA-
 replicatie en DNA-reparatie. Dat is maatschappelijk relevant, omdat f
 outen in deze processen kunnen leiden tot genetische aandoeningen en 
 ziektes zoals kanker. De nieuwe methode kan onderzoekers bovendien he
 lpen om in de toekomst gerichter te onderzoeken hoe eiwitten DNA besc
 hermen en herstellen, wat uiteindelijk kan bijdragen aan de ontwikkel
 ing van nieuwe medische behandelingen.</p><p>Meer informatie over het
  <a href="https://hdl.handle.net/1871.1/441a624c-6b1d-4b46-b5d8-a15df
 07e688a" data-new-window="true" target="_blank" rel="noopener norefer
 rer">proefschrift</a></p> </body> </html>
DESCRIPTION: Natuurkundige Julia Bakx verkreeg met behulp van een geav
 anceerd optisch pincet nieuwe inzichten in de manier waarop cellen kn
 open en verdraaiingen in DNA oplossen. Dat proces is essentieel voor 
 gezonde celdeling, DNA-reparatie en het voorkomen van fouten in het e
 rfelijk materiaal. Zij richtte zich op het menselijke eiwitcomplex To
 poisomerase IIIα samen met de hulpeiwitten RMI1 en RMI2, samen beken
 d als TRR. Tijdens processen zoals DNA-replicatie raakt DNA regelmati
 g in de knoop. Om schade en fouten te voorkomen, moeten deze structur
 en nauwkeurig worden opgelost. Uit het onderzoek blijkt dat TRR enkel
 strengs DNA kan doorknippen en daarbij een opening van ongeveer 8,3 n
 anometer creëert. Opvallend genoeg bleek het eiwitcomplex niet allee
 n knopen in enkelstrengs DNA te kunnen ontwarren, maar ook structuren
  met dubbelstrengs DNA. Dat resultaat was onverwacht en biedt nieuwe 
 inzichten in de flexibiliteit van het eiwitmechanisme. Bakx ontdekte 
 daarnaast dat het proces ook omgekeerd kan verlopen: TRR blijkt in st
 aat om twee DNA-strengen juist om elkaar heen te draaien en zo nieuwe
  knopen te vormen. Daarmee ontstaat een completer beeld van hoe deze 
 eiwitten de structuur van DNA actief kunnen aanpassen. Naast de biolo
 gische ontdekkingen ontwikkelde Bakx ook een nieuwe experimentele met
 hode met vier optische pincetten. Daarmee konden twee DNA-strengen me
 erdere keren om elkaar heen worden gedraaid zonder dat het DNA aan ee
 n oppervlak hoefde te worden vastgemaakt. In eerdere experimenten was
  zo’n bevestiging altijd noodzakelijk. De nieuwe aanpak maakt het m
 ogelijk om DNA-eiwitinteracties natuurgetrouwer en nauwkeuriger te be
 studeren, vooral bij complexe DNA-structuren. De resultaten dragen bi
 j aan een beter begrip van fundamentele processen zoals DNA-replicati
 e en DNA-reparatie. Dat is maatschappelijk relevant, omdat fouten in 
 deze processen kunnen leiden tot genetische aandoeningen en ziektes z
 oals kanker. De nieuwe methode kan onderzoekers bovendien helpen om i
 n de toekomst gerichter te onderzoeken hoe eiwitten DNA beschermen en
  herstellen, wat uiteindelijk kan bijdragen aan de ontwikkeling van n
 ieuwe medische behandelingen. Meer informatie over het <a href="https
 ://hdl.handle.net/1871.1/441a624c-6b1d-4b46-b5d8-a15df07e688a" data-n
 ew-window="true" target="_blank" rel="noopener noreferrer">proefschri
 ft</a> Untangle DNA
END:VEVENT
END:VCALENDAR
