BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Vrije Universiteit Amsterdam//NONSGML v1.0//EN
NAME:Promotie W.G. ter Meulen
METHOD:PUBLISH
BEGIN:VEVENT
DTSTART:20260112T114500
DTEND:20260112T131500
DTSTAMP:20260112T114500
UID:promotie-w-g-ter-meulen@8F96275E-9F55-4B3F-A143-836282E12573
CREATED:20260825T234614
LOCATION:
SUMMARY:Promotie W.G. ter Meulen
X-ALT-DESC;FMTTYPE=text/html: <html> <body> <p><p>Comorbidity of mood 
 disorders and substance use disorders: in concert and co-travelling</
 p></p> <h3>Depressie en roken blijken hardnekkige combinatie: onderzo
 ek toont waarom geïntegreerde zorg hard nodig is</h3><p>Psychiatrisc
 he aandoeningen komen opvallend vaak samen voor. Dat verschijnsel –
  comorbiditeit – is niet alleen veelvoorkomend, maar blijkt ook har
 dnekkig: wie meerdere problemen tegelijk ontwikkelt, houdt die vaak l
 angdurig. Het onderzoek van psychiater Wendela ter Meulen werpt licht
  op waarom dit gebeurt en wat de maatschappelijke gevolgen zijn.</p><
 p><strong>Meer klachten, meer risico’s</strong><br>Uit een samenvoe
 ging van bestaande studies naar de meest voorkomende combinatie, depr
 essie en angst, blijkt dat mensen met beide aandoeningen zwaardere ps
 ychische klachten ervaren en grotere kans hebben op fysieke gezondhei
 dsproblemen, sociale beperkingen en een lagere kwaliteit van leven. V
 ooral psychosociale factoren, zoals jeugdtrauma, spelen een rol bij h
 et ontstaan van deze dubbele belasting.</p><p><strong>Depressieve men
 sen roken het meest</strong><br>In een vervolgonderzoek vergeleek Ter
  Meulen risicofactoren voor roken &nbsp;tussen mensen met en zonder d
 epressie. De verschillen waren duidelijk: depressieve mensen blijken 
 niet alleen veel vaker te roken, maar komen ook vaker in omstandighed
 en terecht – zoals financiële problemen of stressvolle leefomstand
 igheden – die rookgedrag versterken. Dat maakt stoppen aanzienlijk 
 lastiger.</p><p><strong>Ziekteprogressie als stille motor achter como
 rbiditeit</strong><br>Ter Meulen keek ook naar het beloop van stemmin
 gsstoornissen over meerdere jaren. Sommige mensen herstellen minder g
 oed van depressies of krijgen meer periodes van bipolaire stemmingskl
 achten. Deze zogenoemde ziekteprogressie blijkt de belangrijkste moto
 r achter het blijvend samengaan van stemmingsstoornissen en verslavin
 gsproblemen. Daarnaast blijkt een klinisch meetinstrument dat comorbi
 diteit in kaart brengt, redelijk te kunnen voorspellen welke mensen m
 et een depressie later een bipolaire stoornis ontwikkelen.</p><p><str
 ong>Impact en kansen voor de zorg</strong><br>De bevindingen maken du
 idelijk dat comorbiditeit leidt tot een stapeling van risico’s en n
 adelige uitkomsten – psychisch, lichamelijk én sociaal. Dat onders
 treept de noodzaak van geïntegreerde zorg, waarbij niet elke aandoen
 ing afzonderlijk wordt behandeld, maar gezamenlijk in één traject. 
 Een minder bekend maar maatschappelijk relevant inzicht is dat vroeg 
 in de ontwikkeling van een bipolaire stoornis mogelijk een kwetsbare 
 periode bestaat waarin middelengebruik extra ontregelend werkt. Voorl
 ichting en preventie kunnen hier volgens de onderzoekers veel winst o
 pleveren.</p><p>Ook rokers met een depressie vormen een aandachtspunt
 : zij kunnen vaak pas minder gaan roken wanneer hun depressieve sympt
 omen eerst (gedeeltelijk) verbeteren. Dat vraagt om behandelvormen di
 e depressie en verslaving tegelijk aanpakken, zoals gecombineerde psy
 chotherapie. Ter Meulen laat daarmee zien dat betere, geïntegreerde 
 zorg niet alleen de individuele patiënt helpt, maar ook kan bijdrage
 n aan minder gezondheidsproblemen, minder uitval en uiteindelijk lage
 re maatschappelijke kosten.</p><p>Meer informatie over het <a href="h
 ttps://hdl.handle.net/1871.1/84472c4c-2a26-4d02-b201-91017e61be65" da
 ta-new-window="true" target="_blank" rel="noopener noreferrer">proefs
 chrift</a></p> </body> </html>
DESCRIPTION: Comorbidity of mood disorders and substance use disorders
 : in concert and co-travelling <h3>Depressie en roken blijken hardnek
 kige combinatie: onderzoek toont waarom geïntegreerde zorg hard nodi
 g is</h3>Psychiatrische aandoeningen komen opvallend vaak samen voor.
  Dat verschijnsel – comorbiditeit – is niet alleen veelvoorkomend
 , maar blijkt ook hardnekkig: wie meerdere problemen tegelijk ontwikk
 elt, houdt die vaak langdurig. Het onderzoek van psychiater Wendela t
 er Meulen werpt licht op waarom dit gebeurt en wat de maatschappelijk
 e gevolgen zijn.<strong>Meer klachten, meer risico’s</strong><br>Ui
 t een samenvoeging van bestaande studies naar de meest voorkomende co
 mbinatie, depressie en angst, blijkt dat mensen met beide aandoeninge
 n zwaardere psychische klachten ervaren en grotere kans hebben op fys
 ieke gezondheidsproblemen, sociale beperkingen en een lagere kwalitei
 t van leven. Vooral psychosociale factoren, zoals jeugdtrauma, spelen
  een rol bij het ontstaan van deze dubbele belasting.<strong>Depressi
 eve mensen roken het meest</strong><br>In een vervolgonderzoek vergel
 eek Ter Meulen risicofactoren voor roken &nbsp;tussen mensen met en z
 onder depressie. De verschillen waren duidelijk: depressieve mensen b
 lijken niet alleen veel vaker te roken, maar komen ook vaker in omsta
 ndigheden terecht – zoals financiële problemen of stressvolle leef
 omstandigheden – die rookgedrag versterken. Dat maakt stoppen aanzi
 enlijk lastiger.<strong>Ziekteprogressie als stille motor achter como
 rbiditeit</strong><br>Ter Meulen keek ook naar het beloop van stemmin
 gsstoornissen over meerdere jaren. Sommige mensen herstellen minder g
 oed van depressies of krijgen meer periodes van bipolaire stemmingskl
 achten. Deze zogenoemde ziekteprogressie blijkt de belangrijkste moto
 r achter het blijvend samengaan van stemmingsstoornissen en verslavin
 gsproblemen. Daarnaast blijkt een klinisch meetinstrument dat comorbi
 diteit in kaart brengt, redelijk te kunnen voorspellen welke mensen m
 et een depressie later een bipolaire stoornis ontwikkelen.<strong>Imp
 act en kansen voor de zorg</strong><br>De bevindingen maken duidelijk
  dat comorbiditeit leidt tot een stapeling van risico’s en nadelige
  uitkomsten – psychisch, lichamelijk én sociaal. Dat onderstreept 
 de noodzaak van geïntegreerde zorg, waarbij niet elke aandoening afz
 onderlijk wordt behandeld, maar gezamenlijk in één traject. Een min
 der bekend maar maatschappelijk relevant inzicht is dat vroeg in de o
 ntwikkeling van een bipolaire stoornis mogelijk een kwetsbare periode
  bestaat waarin middelengebruik extra ontregelend werkt. Voorlichting
  en preventie kunnen hier volgens de onderzoekers veel winst oplevere
 n.Ook rokers met een depressie vormen een aandachtspunt: zij kunnen v
 aak pas minder gaan roken wanneer hun depressieve symptomen eerst (ge
 deeltelijk) verbeteren. Dat vraagt om behandelvormen die depressie en
  verslaving tegelijk aanpakken, zoals gecombineerde psychotherapie. T
 er Meulen laat daarmee zien dat betere, geïntegreerde zorg niet alle
 en de individuele patiënt helpt, maar ook kan bijdragen aan minder g
 ezondheidsproblemen, minder uitval en uiteindelijk lagere maatschappe
 lijke kosten.Meer informatie over het <a href="https://hdl.handle.net
 /1871.1/84472c4c-2a26-4d02-b201-91017e61be65" data-new-window="true" 
 target="_blank" rel="noopener noreferrer">proefschrift</a>
END:VEVENT
END:VCALENDAR
